مجبور شدم قاب کنم بال و پرم را دیوارِ بلندی بکشم دور و برم را؛

تعقیبِ تو وادار نموده ست که گاهی تخریب کنم هرچه پلِ پشت سرم را

من ریشه‌ ی خشکیده ی‌‌ بیرون زده ازخاک تقصیر نداری که نبینی ثمرم را"

مانند شکاری که اسیرت شده باشد در راهِ تو جان دادم و بر باد، سرم را!

نیمِ دل دیوانه ‌ی من پیشِ تو مانده ست برگرد و ببر نیمه ی دیوانه ترم را"

شاعر: #سما_روشنایی

[زیبایی]

'از دل رودم یاد تو بیرون نه و هرگز لیلی رود از خاطر مجنون نه و هرگز "هاتف اصفهانی"

تو را از تهِ ته ته ته دل به یاد میاوردم!

آن‌چه ما کردیم با خود هیچ نابینا نکرد در میانِ خانه گم کردیم صاحب‌خانه را...

" وليسَ لنا فِي الحنين يَد وفي البُعد كان لنا ألف يَد سلام عليك، افتقدتُك جدًا وعلي السلام فِيما افتقد " . . ما در دلتنگی دستی نداشتیم و در فاصله ای که داشتیم هزار دست داشتیم سلام بر تو که حقیقتا دلتنگِ تواَم و سلام بر من برای آنکه دلتنگم! 'محمود درویش'

-اگر برگردی و من مرده بودم چه؟ آیا می‌توان با دست های بی جان موهایت را نوازش کرد؟ "مانی حق پناه"