|● تو را به خود می‌فشارم، همه‌ی دردهای طبیعت، شادترین دردها، خوش‌بخت‌ترین دردها در تن من لبریز می‌شود. در یک آن، احساس میکنم که هم‌اکنون، به ناگهان، چون ابری خواهم بارید ــ چون کوهی به آتش‌فشانی خواهم پرداخت ــ و چون درختی، از لذت جوانه زدن ــ از لذت خالی شدن ــ بهره‌ور خواهم شد "احمد شاملو"

گاهی جز ناامیدی چیزه دیگری نیستم

《با درد صبر کن که دوا میفرستمت》 "حافظ"

چنان که از قفسِ هم، دو یاکریم به هم از آن دو پنجره ما خیره می‌شدیم به هم

به هم شبیه، به هم مبتلا، به هم محتاج چنان دو نیمه‌ی سیبی که هر دو نیم به هم

من و توایم دو پژمرده‌گل "میانِ کتاب" من و توایم دو دلبسته از قدیم به هم

شبیه یکدگریم و چقدر دلگیر است شبیه بودن گل‌های بی‌شمیم به هم

من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم من و تو کوه شدیم و نمی‌رسیم به هم"

شاعر: #فاضل_نظری

شعرِ امشب از شما بود؛

《بغضِ پاییزی》 -Blue mind-