《بغضِ پاییزی》 -Blue mind-

او گُم شد

اندوهِ تو، مرا آبی کرده.

* اگر عمری را به انتظار باشم و هر آنچه با مشقت تمام، هر چند اندک، به دست آورده باشم و تمام عمرِ نمانده‌ام را، برای آن لحظه که چشم‌های بیقرار تو به من آرامش میدهد که دوستم داری. از دست بدهم میدانم که خیلی کم است و ارزش دارد "نامه به فلیسه● فرانتس کافکا"

و تو به رنگ‌ها معنا می‌دادی عزیزِ من. هر کجا تو بودی، آبی همانجا بود.

صبر است مرا چاره هجران تو لیکن چون صبر توان کرد که مقدور نماندست "حافظ"

❞ چشم ها.. -Blue mind-

؛

اندوه نمیتواند تا ابد شدید باقی بماند. آدم در آغاز، هرروز اندوهناك است سپس شروع می کند به بازسازی خود... "تصرف عدوانی● لنا آندرشون"

-آیا من هم از عجایب بودم؟

من مِه اَم که گاهی به زمین دل می بندم گاهی به آسمان و آرام آرام میان تو و عشق پراکنده می شوم! "گروس عبدالملکیان"

[ آسمانِ آبی ] -Blue mind-