حقیقتاً خیلی سخته که یه آدم خودشو واقعا دوست داشته باشه. با اینهمه درد، نقص، کمبود، غم، بیعقلی، و.. .
پس اگه حتی یذره با خودت اوکیای و خودتو میپسندی دمت گرم.
*روز ۴
-حقیقتش آدمی نیستم که به صورت پیشفرض عاقل باشم، یعنی وقتی میخوام عادی و منطقی رفتار کنم خیلی باید به خودم فشار بیارم )))
بخاطر همونم فکر کنم بزرگ ترین ترسم اینه که یهروز بنظر خودم دیگه نتونم اونقدری که باید، طبق مغز و عقلم عمل کنم.
