‏آدمهای صبور یکباره ترکتان می‌کنند آن هم وقتی که سخت مشغول اولويت های غير از آنها هستيد! با یک لبخند سرد برای همیشه می‌روند و جای خالیشان برای همیشه یخ می‌بندد آدم هایی که صبور هستند شاید بودنشان خیلی معلوم نشود اما نبودنشان زجر آور است.

جلوی ویترین ساعت فروشی ایستاده بودم . . به تمام ساعت‌ها نگاه کردم ؛ اما هیچکدام به زیباییِ ساعتی که دیدمت نبود .

‌‌اندوهِ خارپشت هایی که هرگز نتواستند تکیه‌گاه باشند!

تنها کَس من بودی و من هیچ‌کسِ تو.

-

انقدر تورو کنار خودم تصور کردم که دیگه فکرت شده جزئی از وجودم و دائما و ناخوداگاه کنارم احساست میکنم . . غذا میخورم هستی ، کتاب میخونم هستی ، میخوابم هستی ، بیدارم هستی ، راه میرم هستی ، اهنگ گوش میدم هستی ، خسته نمیشی از این حجم واقعی نبودن ؟! راستش من که خسته شدم؛ یکم بیا بمون، واقعی باش، شاید خودت خوشت اومد. -Yeganeh

یک روز میرسد که در آغوش گیرمت هرگز بعید نیست، خدا را چه دیده ای..

چه خوش بودی دلا؛ گر روی او هرگز نمی‌دیدی!

و آخر سر، در هیاهوی مغزم فردی را کشتم که روزی بهترینم بود.