انتظاری از جنسِ وصال... ❤️‍🩹 +بلاخره نوبتِ رنگی شدن بهـ پاسپورتِ آرزو بهـ دل رسید. #حدود_المهران #سفر‌نامه‌.

خجالت میکشم دعا کنم کلاسِ پس فردا بااستاد فرهیییخته ی دانشگاه کنسل بشه! آخهـ میدونید انقدر خوش میگذره کهـ با هر توان جسمی و ظرفیت روحی میشهـ تحملش کرد! میفهمید کهـ چی میگم! 😊❤️‍🩹

از این پست تاالان، درواقع تا فردا صبح کهـ برسم خاک ایران... چقدر حرف دارم. نمیدونم میگمشون یا نه ولی چقدر خاطراتِ مفید و حال خوب کن درست کردیم و بیخیال خاطراتِ دوست نداشتنی، نه؟![: #سفر‌نامه‌.

چهارشنبه...؛ _پارت۱_ #سفر‌نامه‌.

قدم قدم نزدیکی رو تو رویاها میدیدم... #مهران

از این سالن فقط ازدحام و له شدن دیده بودم... این خلوتی را پاس داشتیم.... 🐳 #مهران

مهر کردن ایران رو فیلم گرفتم.به عراقی ها رسیدیم نمیدونم چرا ترسیدم! 👀✌️🏻 #مهران

٠٠:۳ بامداد ۱۴۰۲/۱۲/۱۶ بعد دوساعت و نیم تاخیر... شدیم مسافری برروی خاکِ سنگینِ عراق...

آفتاب آسمانِ کاظمین را روشن کرده بود کهـ چشممان افتاد بهـ گنبدهای پدربزرگ و نوه که متین و آرام و بالبخند خوش آمد میگفتند زواررا.

اجازه ورود نداشتند ماسماسک هایی که وصلمان میکرد بهـ دنیایِ مجازی. آنها را جا گذاشتیم پشت باب صاحب الزمان و رفتیم زیارت خانواده ی علی بن موسی الرضا.

راست میگفتند!انگار در مشهدی و خاک ایران، نه در کاظمین و خاک عراق! آخ این شباهتِ پدر و پسریِ ذوق برانگیز!

تاریخ زنده بود. درهای بزرگِ چوبی با آهن کوبه های خوش تراش پرتت میکرد در قرن های قبل، روایت ها روضه خوان میشدند.