مدتی بود دلم میخواست فیلم سرخ پوست نگاه کنم،فرصتی دست داد و دیدمش. یادم نمیاد آخرین باری کهـ از فیلم ایرانی خوشم اومد کی بود، واقعا به ندرت پیش میاد!
کارگردانی و تدوین و موسیقی متن عالی بود.
ایده خوبی هم داشت. تعلیق داستان پسندم بود،ذهن بیننده همراهِ رئیس زندان میشد کهـ واقعا مجرمِ فراری کجاست؟!
لوکیشن هم جذبم کرد،هیجان زده میشم از تصور یکبار رفتن،دیدن و چرخیدن توی تو در توهاش.
نوید محمدزاده و یکنواختی که در فیلماش داره! جدای شخصیت اصلی و دیدگاهم بهش، غالبا بازی هاش رو میپسندم، نقش هاش رو خوب درمیاره، تو این فیلم هم خوب بود اما... نمیدونم چطور منظورم رو برسونم، توی هرنقشی که بهش میدن توی سریال ها و فیلم های مختلف یه حالت خاص، مشترک و همیشگی داره که چه در قالب خلافکار، چه معتاد و چه مامور دولت این حالت هست!کهـ بنظرِ غیرمتخصصانه ام این ویژگی یکم غیرحرفه ایش میکنه و از خاص بودن دور!
درهرصورت بطور کلی اینجا هم خوب بازی کرد.
از نقش مددکار،با بازیگری پریناز ایزدیار خوشم نیومد. خودِ پریناز نقشش رو درست بازی کرده انگاری، نکته ام به نقش و حضور همچین کارکتر ضعیفیه!
اما بزرگترین باگِ فیلم! پایان بندی!!
واقعا اون چهـ کاری بود مرد!
باید حتما یهـ طوری نشون میدادن فیلم ساخت ایرانِ! 😒
راستی، برای دهه ۴۰،زیادی باکیفیت نبود؟!!
#فیلم.
و هرگز نشده آنقدر زیاد دریک برحه ی زمان و در آن واحد احساس عمیقی کرده باشم، خیلی گسسه از خویش و رها آورد در دنیا...
"فیلسوف و نویسنده فرانسوی"
Arman GarshasbiArman-Garshasbi-Zemestan-128.mp3
زمان:
حجم:
2.6M
💭
من آوارگی را بهـ جان خریدم کهـ فارغ بمیرم...