انگار این رشته‌ها منو به اینجا وصل میکنن. چنله به مو بند نیست، گویا به طناب داره وصل میشه. حالاهم لباساتون عوض کنید لباس راحتی بپوشید که خودمونی‌تر بشینیم دورهم...

زندگیه دیگه، دستمون رو میذاریم رو زانوهامون. بعد از حدودا یک‌ماه دفترمون رو باز میکنیم تا باقی هفته رو نجات بدیم... برای سه روزی که گذشت فقط زیارت عاشورا شون رو نوشتم، دلم نمیخواد بشینم مرورش کنم. ولی میتونم برای بقیه‌ش برنامه بچینم و کارام رو تقسیم کنم... فردا و پسفردا و پنجشنبه کلاس دانشگاه دارم💆🏻‍♂.

خیلی دلم میخواست برای غدیر گیفت بابونه سبز درست کنم ولی نه شرایطشو دارم نه وقتشو و همچنین ابزارم برای نهایتا 20/30 تاست و خیلی وقته نگرفتم پارافین و پایه*

چیزی اگه از اینجا فور میکنید لینکشو توو ناشناس بزارید که ببینم ممنونم^^.

از صبح که بیدار شوم تا الان 5 تا کارام تیک خوردن. حالا یه خوابالو ام که یک‌ساعت دیگه کلاس بعدیش شروع میشه.

روز سوم: تموم کردن دوره‌ آفلاینی که خیلی وقت پیش شروعش کرده بودم. * فقط امتحاناش مونده💆🏻‍♂.

الان شدیدا اینم:))))

گویا بر خط شدن از رگ گردن به تازه آنلاین شده‌ها نزدیکتره.

همجا کلاساشون داره تموم میشه، اینا جوری رفتار میکنن انگار اول ترمه.

*

من برای استاک صرفا شهودی عمل می‌کنم یهو میبینم همچی به هم میخونه. اما دوستام کافیه یه چیز جزئی بگی، چنان ریز و درشتشو درمیارناااا که سقمیمسببنزنینسم.

فکر کنم منظورمو درست متوجه نشدید هاا:))) نجات دهنده چیزی نیست که حال شما رو خوب کرده در اون روز نجات دهنده کاریه که شما کردید تا روزتون رو نجات بدید، مثلا: پادکست فلان گوش دادم کتاب خوندم درس خوندم ناهار خوشمزه درست کردم با دوستم رفتم بیرون/به دوستم زنگ زدم( گاها برای کسی که همش افقیه اینم یه هنر بزرگهه) بافتنی/شمع/کیک و ... هرچیزی که حس مفید بودن بهتون القا کنه و روزتون رو از کسالت خارج کنه