اینا تنها خواستمه.
نگران من نباشید، برا من دعا نکنید که آروم بشم، بالاخره یه روز یه وقت بالاخره دوباره سرپا میشم
برا اون دعا کنید
انگار چشمام اون لحظه نه فقط چشم، یه دوربین عکاسی بودن. اون لحظه توو سردخونه، شاید به دقیقه هم نکشید دیدنش اما چنان با کیفیت توو ذهنم ثبته صورت به خون نشستهش که خاک تو سر من.
حس میکنم حرفام ته کشیدن، حتی گریمم نمیاد.
امشب حوالی 12 رفتم بهشت زهرا، فقط نگاش میکردم.
یهو حرفایی میشنوی که انتظارشو نداری از آدمایی که انتظارشو نداری و میفهمی واقعا چقدر همچیز بی ارزشه و چقدر الکی عمرتو هدر کردی...
یه حرفو از من پیش خودتون داشته باشید.
بخاطر حرف مردم آرزوهاتون به گور نبرید.
برای هرچی دوست دارید تلاش کنید، اگر واقعا فکر میکنید درسته. تهش هممون میمیریم و اون مردمی که بخاطرشون فلان کار کردیم/نکردیم میان میگن نوشابه مشکی بهمون بدید که زرد نمیخوریم. این خیلی کلیشه بود ولی به عینه دیدم.
فلان کار فکر میکنی درسته؟ بین خودت و خدای خودت مقبوله؟ انجامش بده و گوربابای مردم و دهن بازشون.
پسفردا میشی 40 ساله نه دل و دماغ این کارا رو داری نه هیچی، شایدم دور از جونت دور از جونت فوت کردی. این مردمی که الان نمیتونی دهنشونو ببندی، موقع ختمت هم نمیتونی دهنشون ببندی
چله زیارت عاشورا میخوام بگیرم تا محرم.
الان داشتم حساب میکردم 40 روز مونده.
خواستم اینجا بگم شاید شمام بخوایید بگیرید.
امشبو بخونید تا 12...
[چایینعنا]
نصف شبی چه حالی شدما:)))) کسایی که منو میشناسن که زندگی واقعی برای من توو محرم معنا پیدا میکنه و عاش
مگه اون فکر میکرد نمیرسه؟ مگه میدونست که ما بذنیم