غمی در سینه ام موج میزند که چنان مرا میلرزاند که نمیدانم چگونه جبران میشود با اشک هایی که قصد ریختن ندارند یا با قهوه هایی که تلخیشان به زندگیِ مصیبت بارم نمیرسد؟
مثلِ یک شعر مرا تنگ در آغوش بگیر
که هوای غزلم سخت شبیه توست
کامران رسول زاده
For:https://eitaa.com/Aimy_23
From:درماندگی آموخته شده