این متن از دل روزهای عادی اومده، روزهایی که هیچ چیز غیرعادی نبود، ولی بعضی چیزها هنوز عمیق بودن. من فقط خواستم اون عمق رو ثبت کنم. نه برای گفتن، نه برای تغییر دادن. فقط ثبت، مثل یه عکس قدیمی که بدون فیلتر، واقعی باشه. وقتی این نامه رو می‌خونی، شاید لبخند بزنی یا سکوت کنی، ولی همین سکوت، همون چیزی‌ست که می‌خواستم باشه. Yours: https://eitaa.com/joinchat/3257992479C036aab28a9 🕯

آخرش، فقط می‌خوام بدونی که بعضی حضورها حتی وقتی کلمه‌ای رد و بدل نمی‌شه، اثر خودشون رو می‌ذارن. این نامه هم از همون اثرهاست. نه ادعا، نه اعتراف، فقط ثبت یک حس ساده و واقعی. شاید بخشی از روزت باشه، شاید فقط یه لحظه‌ی فکر، ولی همین لحظه، ارزش نوشتن داشت. Yours: https://eitaa.com/joinchat/2713322801C96be111b61 🕯

من مدت‌ها صبر کردم، به این فکر کردم که شاید دیر باشه، شاید وقتش نباشه، اما بعد فهمیدم بعضی چیزها هیچ‌وقت دیر نیستن. حضور تو، حتی وقتی مستقیماً با هم حرف نمی‌زنیم، اثر خودش رو گذاشته، و این نامه، راهیه برای نشون دادن همون اثر بی‌صدا. این نوشته طولانیه نه به این دلیل که حرف زیادی دارم، بلکه چون می‌خوام هیچ چیزی از اون حس گم نشه. هر جمله، هر پاراگراف، یه قطعه از اون لحظه‌هاست، و وقتی بخونی، می‌خوای حس کنی که این لحظه‌ها هنوز زنده‌ان، حتی وقتی دوریم. Yours: https://eitaa.com/joinchat/2146502008Cd78c27f4f3 🕯

گاهی حس می‌کنم زندگی از جزئیات کوچیک تشکیل شده، همون چیزهایی که خیلی وقت‌ها آدم متوجه‌شون نمی‌شه: یک نگاه، یک سکوت، یک حرکت دست، یا حتی یه لبخند که از دور می‌بینی. این نامه از همین جزئیات اومده، از همون لحظه‌هایی که هیچ‌کس بهشون اهمیت نمی‌ده، اما به شکل عجیبی، دنیا رو تغییر می‌دن. من مدت‌ها این لحظه‌ها رو تو ذهنم نگه داشتم، بی‌آنکه کسی بفهمه، حتی خودت. این نامه نه اعترافه، نه خواسته، فقط یه ثبت ساده‌ست، یه راه برای نگه داشتن اون حس‌ها. حس‌هایی که با تو بودن، با دیدنت، با وجودت شکل گرفتن. شاید وقتی این نامه رو بخونی، حس کنی ساده‌ست، اما سادگی‌اش نشونه‌ی عمقشه. چون گاهی مهم‌ترین چیزها، بی‌هیچ هیاهویی، بیان می‌شن و اثر خودشون رو می‌ذارن. این نامه هم از همون نوعه، یه تلاش برای نگه داشتن چیزی که ارزشش همیشه باقی می‌مونه. Yours: @jOnOn_R 🕯