گاهی می‌نشینم و فکر می‌کنم چرا بعضی آدم‌ها بدون هیچ کلمه‌ای، بدون هیچ حرکتی، روی آدم اثر می‌ذارن. اثرهایی که عمیقن، که طولانی می‌مونن، و حتی وقتی دوریم، هنوز حسشون باقیه. این نامه شبیه همون اثره. نه برای قانع کردن، نه برای تأثیرگذاری، فقط یه ثبت از چیزی که حس کردم،و نمی‌خواستم گم بشه. ممکنه وقتی می‌خونی، حس کنی طولانیه، ولی هر جمله یه قطعه از اون لحظه‌هاست، همون‌هایی که نمی‌شه فراموششون کرد، و من می‌خواستم همین‌طور باقی بمونن. Yours: @memoriries 🕯

این نامه مثل یه تصویر ساده‌ست، نه پر زرق و برق، نه پیچیده. فقط چیزی که باید ثبت می‌شد، یه خاطره‌ی کوچک، یه لحظه‌ی دیده شدن. مدتیه می‌فهمم بعضی چیزها وقتی بیان می‌شن، اثر خودشون رو چند برابر می‌کنن، و بعضی وقت‌ها فقط ثبت شدن، کافیه. این نامه هم همون اثره، همون ثبت ساده و بی‌صدا. Yours: https://eitaa.com/joinchat/2657551121Cfbf9cc94f1 🕯

گاهی آدم می‌نشینه و فکر می‌کنه: آیا بعضی لحظه‌ها ارزش ثبت شدن دارن؟ و جواب همیشه مثبت بوده. حتی وقتی هیچ کس نمی‌فهمه، حتی وقتی هیچ اتفاق بزرگی رخ نداده، همون حس ساده، خودش دنیایی معنی داره. این نامه از همون حس میاد. نه برای نشان دادن، نه برای تغییر دادن، فقط یه ثبت واقعی از چیزی که وجود داشته. و وقتی می‌خونی، امیدوارم اون حس رو دوباره پیدا کنی. Yours: https://eitaa.com/jioooooo 🕯

من مدت‌ها فقط نگاهت کردم، بدون اینکه چیزی بگم، فقط حس کردم و ثبت کردم توی ذهنم. حالا احساس کردم باید تبدیل به کلمه بشه، نه برای تغییر دادن چیزی، نه برای انتظار پاسخی، فقط برای اینکه خودش باقی بمونه. وقتی می‌خونی، شاید حس کنی ساده‌ست، اما همین سادگی، عمقش رو ساخته. این نامه نه اعترافه، نه ادعا، فقط یه ثبت واقعی از چیزی هست که مدت‌ها در سکوت وجود داشته. می‌خواستم بدونی که حتی وقتی هیچ چیز نمی‌گفتی، دیده شدی، و این خودش کافی‌ست تا کسی ساعت‌ها فکر کنه، بنویسه، و با حسش کنار بیاد. Yours: @Morrena 🕯