شاید این متن ساده به نظر بیاد، ولی سادگی همیشه نشونه‌ی کم‌اهمیتی نیست. بعضی حرف‌ها اگه زیاد تزئین بشن، اصلشون گم می‌شه. من خواستم این یکی همون‌قدر ساده باشه که حسش واقعی بمونه. Yours: https://eitaa.com/joinchat/3480421728C28a7f233bb 🕯

نه می‌تونی بگی وابستگیه، نه می‌تونی بگی نیست. نه می‌تونی بگی اهمیت می‌دهی، نه می‌تونی بگی بی‌تفاوتی. یه حس نیمه‌کارست که نه می‌شه انکارش کرد نه می‌شه جدی گرفت. و همین ندانستن، همین تکان‌های ریز بی‌معنی، همین چشم‌هایی که دنبال چیزی می‌گردن که قرار نیست پیدا شه، بیشتر از هر حس مشخصی آدمو خسته می‌کنه. Yours: @sirk505 🕯

حسادت‌هام الکیه، خودم اینو بهتر از هرکسی می‌دونم. اما الکی بودنش، کم کردنش نیست. انگار نه دوست داشتن کامل دارم، نه بی‌تفاوتی کامل. یه چیزی وسط این دوتاست که نمی‌ذاره راحت باشم. آخرش هم با خودم می‌مونم و این فکر تکراری: «حق نداری حسادت کنی.. ولی داری.» و این دقیقاً دردیه که نه می‌تونی توضیحش بدی، نه می‌تونی ازش فرار کنی. Yours: https://eitaa.com/nepento 🕯

گاهی به خودم می‌گم واقعاً چرا؟ چرا باید حسادت کنم به چیزی که حتی مال من نیست؟ چرا باید دلم بلرزه وقتی کسی کنارش‌ه، درحالی‌که بین ما هیچ اسمی، هیچ رابطه‌ای، هیچ تعهدی وجود نداره؟ واقعیتش اینه که خودمم نمی‌فهمم. می‌دونم سهمم نیست، می‌دونم انتخاب‌هامو نکرده، می‌دونم هیچ‌وقت نگفته «بمون» اما با این‌همه یه گوشه‌ی دلم بی‌خودی می‌سوزه. Yours: https://eitaa.com/AViAZfilm 🕯