مدتیه می‌فهمم بعضی چیزها وقتی گفته می‌شن، تغییر نمی‌کنن، اما وقتی نوشته می‌شن، یه قدرت خاص پیدا می‌کنن. قدرتی که باعث می‌شه آدم حتی بدون گفتنش هم احساسش کنه، اما وقتی نوشته شد، یه امنیت عجیب پیدا می‌کنه. این نامه همون حس رو داره. نه داستانیه، نه سرنوشت می‌سازه، فقط یه تصویر از چیزی هست که واقعی بوده. و اینکه تو بخشی از اون واقعی بودن بودی، اون‌قدر مهم بود که باید ثبت می‌شد. Yours: https://eitaa.com/sok2oot 🕯

گاهی آدم می‌خواد فقط دیده بشه. نه تحسین، نه تعریف، فقط دیده شدن واقعی. من مدت‌ها به چیزهایی که از تو دیده بودم فکر می‌کردم، به لحظه‌های ساده و گذرا، به چیزی که هیچ‌کس نمی‌دید، و حالا حس کردم وقتشه ثبتش کنم، به شکل نوشتار، نه حرف، نه نمایش. وقتی این نامه رو می‌خونی، شاید حس کنی ساده‌ست، اما ساده بودنش نشونه‌ی صداقتشه. و صداقت گاهی ارزشمندتر از هر اتفاق بزرگیه. Yours: https://eitaa.com/venusg 🕯

این نامه نه برای قضاوته، نه برای درخواست. فقط برای آروم بودن نوشته شده، برای مکث، برای بازتاب. گاهی آدم‌ها فکر می‌کنن باید همه‌چیز رو توضیح بدن، ولی بعضی چیزها خودشون کفایت می‌کنن. این متن از همون‌هاست. نه بزرگه، نه کوچک،‌ فقط واقعیه. می‌خوام وقتی می‌خونی، بدونی که دیده شدی، بدون فشار، بدون نیاز به پاسخ. فقط دیده شدی، و همین کافیه. Yours: https://eitaa.com/joinchat/3410035625C5696a14e74 🕯

مدت‌هاست می‌فهمم بعضی لحظه‌ها مثل نسیم هستن، نمی‌تونی نگهشون داری، ولی حسشون تا مدت‌ها باهات می‌مونه. این همون نسیمه. نه برای جاودانگی، نه برای اثبات، فقط برای ثبت کردن اون حس که باید ثبت می‌شد. شاید وقتی دوباره بخونیش، حسش تغییر کنه، اما ریشه‌هاش همون‌جا می‌مونن، همان‌طور که از اول بودن. Yours: https://eitaa.com/joinchat/1494549909Cddf6597bd8 🕯