eitaa logo
Χάος
24 دنبال‌کننده
93 عکس
36 ویدیو
3 فایل
Wrapped in things and nothings; جایی برای نترسیدن از نقص ، عشق ورزیدن به ترک ها و شکستگی ها؛ دویدن با پاهای زخمی ، برای رسیدن به حقیقت. با چند فنجون دیلی و روزمرگی
مشاهده در ایتا
دانلود
راستی یه ایده خودمم بهش عمل میکنم ، هر سوالی ، هررر سوالی که توی ذهنمون میاد رو ، خصوصا اونایی که نیاز به جستجوی زیاد دارن رو ، توی یه دفترچه یادداشت کنیم... چه فلسفی ، چه اخلاقی ، چه مذهبی..‌ خیلی خوبه و باعث میشه ذهنمون سیال و فعال بمونه.
تا حالا از خودمون پرسیدیم مثلا چرا من فلان رنگ رو دوست دارم؟ بچگی چی دوست داشتم و الان چی دوست دارم؟ چه معنی ای میتونه داشته پشتش؟ مثلا اگه قبلا آبی دوست داشتم ، یعنی آدمی بودم که روحش دنبال آرامش بود؟ و الان که مثلا مشکی دوست دارم ، چه معنی و دلیلی میتونه داسته باشه؟... اینا همش معنی داره ها.... و خب بد نیست دنبال فهمیدنشون بریم تا خودمون و جهان و انسان رو بهتر بشناسیم
"Get better on thing you care about the most" -Dark horse
اصلا چیزی به نام عشق وجود خارجی داره؟
Χάος
اصلا چیزی به نام عشق وجود خارجی داره؟
یا همش ویترینیه که ما از زندگی بقیه میبینیم ؟
بهتره بیشتر به معنای هر مفهوم رایج فکر کنیم. مثلا معنی واقعی مادر بودن چیه؟ آیا تصور عوام که راجع بهش ساختن درسته؟ مفهوم واقعی زن بودن چیه؟ یه زن واقعی و خوب ، چه کسی هست؟ مفهوم واقعی دانش آموز یا دانشجو بودن چیه؟ مفهوم واقعی ایرانی بودن ،مسلمان بودن چیه؟ اگه تصور هایی که دیگران و جامعه بهمون راجع به هر مفهوم دادن رو کنار بزنیم ،به چی میرسیم؟ آیا مفهوم واقعی هر چیز ، همان چیزی خواهد بود که جامعه به افراد القا کرده؟ یا همش غلطه؟ یا برخی‌ش درسته و برخی‌ش غلط؟
چقدر مهمه که حواسمون باشه به چه حرف هایی گوش میدیم ، و اثر هر کدومشون روی روحمون چیه؟ مثلا ، آیا به حرف های سطحی و بی معنا بیشتر گوش میدیم ، یا حرف هایی که باعث میشن یه لحظه چشمامون گرد بشه ،ازونایی که انگار مث کارتونا یه چراغ توی مغزمون روشن میکنن؟ به حرف های چه کسایی گوش میدیم؟ آدمایی که دغدغه هاشون در سطح گیر کرده صرفا چون از غرق شدن احتمالی در عمق میترسن؟‌ یا آدمایی که اونقدر توی عمق شنا کردن ، که چیزایی رو از اعماق اقیانوس کشف کردن که کسی به عمرش ندیده؟ .
جبران خلیل جبران : علی (ع) فراتر از زمان خود بود...
توی خیابون بودم میخواستم رد بشم هیچ ماشینی صبر نمیکرد تا بتونم رد بشم... این موصوع چندان مهمی نیست ، ولی یه چیزی رو به ذهنم متواتر کرد ، چیشد که ما آدما انقدر خودخواه شدیم؟.... جهان چی کار کرد؟ چیشد که نگاه خصمانه بینمون بیشتر شد؟... رسانه؟ پروپاگاندای غرب و یهود؟ روانشناسی اومانیسم؟ ... چیشد که همیشه اولویتمون خودمون شدیم. و به واسطه ی این منیت ، دچار به التهاب دائم درون شدیم...؟