کاش چون پاییز بودم کاش چون پاییزِ خاموش و ملال‌انگیز بودم برگ‌های آرزوهایم یکایک زرد می‌شد آفتابِ دیدگانم سرد می‌شد آسمانِ سینه‌ام پُردرد می‌شد ناگهان توفانِ اندوهی به جانم چنگ می‌زد اشک‌هایم همچو باران دامنم را رنگ می‌زد وه... چه زیبا بود اگر پاییز بودم فروغ فرخزاد🍁