اگه روانی هستی ، جهت همسایگی @Ms_8333 . الحمدلله الرب السماوات والارض کاملا سالمم:)

هم سن و سالامو که می‌بینم؛ حس می‌کنم خیلی عجیب و منزوی‌ام، نه اکیپی دارم، نه هر روز کافه گردی می‌کنم، نه دوستی های بلند مدت دارم، نه کویر و طبیعت می‌رم؛ تنها شباهتم به هم سنام فقط سنمه. خودت می‌دونی کی ام . ن حقیقتش نمیدونم ولی اگه همسن منی که منم ازین افسانه هایی ک گفتی ندارم. طبیعت گردی و کویر ک واسه سن ما نیست فکر کردی چن سالمونه مگه. خودتونو اذیت نکنید ب وقتش ازادیا بیشتر میشه. الان ازادیایی ک من الان دارم دوسال پیش برام ارزو بودن. بالا رفتن سن خیلی چیزارو عوض میکنه. رفیق نداری؟ خودم رفیقت میشم. فقط خود ادمه ک میتونه تصمیم بگیره از انزوا دربیاد یا توش بمونه، پس انتخاب کن چی میخوای و براش تلاش کن. زندگی اونقدراعم زشت نیست قشنگی هم زیاد داره منتها ادمیزاد کلا اینطوره ک بدیا همیشه بیشتر ب چشمش میاد.

من از طرف خونواده خیلی محدودم، ولی راضی ام از این اوضاع چون نگرانیاشون خیلی منطقی و قابل درکه

چون محتاطن و خیلی مواظب و من حقیقتش راضی ام و به نظرم خیلی منطقی بوده به خاطر سنم

شاید باورتون نشه ولی من از سال تحصیلی امسال اجازه پیدا کردم ک با اتوبوس برگردم خونه اونم چون سرکار بودن نمیتونستن بیان دنبالم

خیلی جاها نرفتم با دوستام

چون شرایطشو نداشتم، نمیذاشتن

ولی همچنان از زندگیم لذت میبرم

یاد گرفتم هرچی تو زمان خودش

کارای مختلف میکنم، کتاب میخونم، کلاس میرم، از تفریحات سالم توی خونه استفاده میکنم

و خیلی خوبه همه چی دیگه برام اهمیت نداره کافه و اینور اونور نرفتن

خودتونو سرگرم کنید ب خودتون برسید همه چی بیرون رفتن نیست