شاید باورتون نشه ولی من از سال تحصیلی امسال اجازه پیدا کردم ک با اتوبوس برگردم خونه اونم چون سرکار بودن نمیتونستن بیان دنبالم

خیلی جاها نرفتم با دوستام

چون شرایطشو نداشتم، نمیذاشتن

ولی همچنان از زندگیم لذت میبرم

یاد گرفتم هرچی تو زمان خودش

کارای مختلف میکنم، کتاب میخونم، کلاس میرم، از تفریحات سالم توی خونه استفاده میکنم

و خیلی خوبه همه چی دیگه برام اهمیت نداره کافه و اینور اونور نرفتن

خودتونو سرگرم کنید ب خودتون برسید همه چی بیرون رفتن نیست

و اینارو گفتم ک بدونید

تنها نوجوونایی نیستید که محدودن ی روزی از این ک مامان و باباتون نذاشتن هرکاری میخواید بکنید و هرجا میخواید برید ب شدت خوشحال میشید و تشکر میکنید

و بدونید تنها نیستید و این چیزا طبیعیه و تو خیلی از خونواده هایی که به بچه هاشون اهمیت میدن و آگاهن هست

و کم کم محدودیتا کم و کم تر میشه و ی وجهه دیگه میگیره