«وقتی كه همه مرا به كوبيدن درهايى كه مىبستم مىشناختند،
من براى آرام بسته شدن در خانهى تو
دستم را لاى در گذاشتم.
_ بیاید با آدما مهربون تر باشیم آدما تنشون پر از زخمه زخمِ جدید براشون درست نکنیم .
کاش میتوانستم به پروانه تبدیل شوم ، کنارت بیایم و در گوشه از تار موهات به خواب روم
« ستاره کوچکی در کلمه ای بگذار به آسمانم
روانه کن ، بسیار تاریکم . »