کاش در تلاطم دریا غرق نشویم
کاش همانی باشیم که تظاهر به بودن می کنیم
کاش باران شیم پاک و زلال
کاش اسمان شویم پهناور و همراه
کاش قضاوت نکنیم
کاش دلیل گریه های هم نباشیم
باران عشق و ابر را، پریشان می ستایم
آسمان را آشفته بی تردید می ستایم
کوه را استوار و سخت می ستایم
عطر گل را در زمستان می ستایم
اب را در رود جاری، زلال می ستایم
لیکن تو را من همیشه می ستایم
من این رو خیلی خوب میدونم که آدمها وقتی بزرگ میشن، اگه کسی رو دوست داشته باشن، اون دوست داشتن خیلی ارزشمند میشه...
منظور من از بزرگ شدن بالا رفتن سن نیست، این فهمیدنه که آدمها رو بزرگ میکنه، کسی که تنها میمونه و فکر میکنه بزرگ میشه، کسی که سفر میکنه و از هر جایی چیزی یاد میگیره بزرگ میشه، کسی که با آدمهای مختلف حرف میزنه و سعی میکنه اون ها رو درک کنه بزرگ میشه.
واسه همین اعتقاد دارم که کسانی که زیاد کتاب میخونن می تونن آدمهای بزرگی بشن، چون اونها تنها میمونن و فکر میکنن، با داستانها به سفر میرن، چیزهای مختلف یاد میگیرن و سعی میکنن بقیه رو درک کنن!
به نظر من زنها و مردهایی که کتاب میخونن و روح بزرگی دارن، دوست داشتن و دل بستن واسشون خیلی با ارزشه...
