میدونی قشنگی ماجرا اینه که تو با یه قلمو و آبرنگ هفت رنگ اومدی قلب مشکی منو رنگین کمونی رنگ کردی(("
باران عشق و ابر را، پریشان می ستایم
آسمان را آشفته بی تردید می ستایم
کوه را استوار و سخت می ستایم
عطر گل را در زمستان می ستایم
اب را در رود جاری، زلال می ستایم
لیکن تو را من همیشه می ستایم
من این رو خیلی خوب میدونم که آدمها وقتی بزرگ میشن، اگه کسی رو دوست داشته باشن، اون دوست داشتن خیلی ارزشمند میشه...
منظور من از بزرگ شدن بالا رفتن سن نیست، این فهمیدنه که آدمها رو بزرگ میکنه، کسی که تنها میمونه و فکر میکنه بزرگ میشه، کسی که سفر میکنه و از هر جایی چیزی یاد میگیره بزرگ میشه، کسی که با آدمهای مختلف حرف میزنه و سعی میکنه اون ها رو درک کنه بزرگ میشه.
واسه همین اعتقاد دارم که کسانی که زیاد کتاب میخونن می تونن آدمهای بزرگی بشن، چون اونها تنها میمونن و فکر میکنن، با داستانها به سفر میرن، چیزهای مختلف یاد میگیرن و سعی میکنن بقیه رو درک کنن!
به نظر من زنها و مردهایی که کتاب میخونن و روح بزرگی دارن، دوست داشتن و دل بستن واسشون خیلی با ارزشه...
آنکه این دنیا را برایت جهنم کرده،
مجبور است متقاعدت کند
بهشت در دنیای دیگری است.