درک کردن آدم ها کار سختیه تو هیچ وقت نمی تونی کسی رو کامل درک کنی چون در جایگاه اون نیستی. دردی که داره می کشه رو نمی تونی کامل ببینی چون شاید تجربه اون رو نداشتی حتی شبیهش رو و این درد و هیجان از پشت افکاری میاد که مختص خودشه حتی اگر بتونی اون افکار رو ببینی روی تو تاثیر متفاوتی می ذاره برای همین من خودم خیلی وقته که تصمیم گرفتم که به آدم ها بگم می بینم که داری درد می کشی ولی من نمی تونم تورو کامل درک کنم اما تلاشم رو می کنم و برام با ارزشه که این اجازه رو بهم بدی شاید این صادقانه ترین حرفی باشه که می تونیم به کسی که دچار رنجی هست بگیم و تجربه من میگه که بیشتر اوقات با این بیان افراد راحت تر اجازه می دن که دردشون رو ببینی و اجازه بدن کمکشون کنی شاید یکی از سخت ترین کارهایی که تو اتاق درمان با آن رو به رو می شم درک کردن مراجعینم است:). -کینگ فرهاد

ارامش وقتی که تا ته بغض بری بعد یادت بیاد داری اشتباه می کنی و نباید گریه کنی نفس بکشی و آسمون نگاه کنی

اصطلاحی در روانشناسی هست به اسم "Anhdeonia" به حالتی گفته میشه که چیزایی که قبلا شخص رو خوشحال میکرد... دیگه تاثیری تو حالش نداره. کاش هیچوقت دچار [آنهدونیا]نشیم ...

یک عدد دچار شده به آنهدونیا هستم!

دلتنگ که باشی آدم دیگری میشوی! خشن‌تر ...عصبی‌تر ...کلافه‌تر ...و تلخ تر ... و جالبتر اینکه با اطراف هم کاری نداری همه‌اش را نگه میداری و دقیقاً سر همان کسی خالی میکنی که دلتنگش هستی...

-

باید کسی رو پیدا کنم که براش نامه بنویسم، یکی که ربطی به من نداشته باشه، نشناسمش، منو نشناسه یا اگر می‌شناسه بتونه تا ابد وانمود کنه که نمی‌شناسه. نیاز دارم برای یک مخاطب ناشناس بنویسم، جواب هم نداد اشکالی نداره، فقط گاهی بنویسه "غصه نخور، درست خواهد شد. . ."

مولانا یه نصیحت قشنگِ پدرانه میکنه و میگه: «هر کسی را همدمِ غم‌ها و تنهایی مدان! سایه هم راه تو می آید ولی همراه تو نیست...!»