گریه و خندهی آهسته و پیوستهی من
همچو شمعِ سحر آمیخته با یکدگر است . . . !
در صورت آدمی دو چیز مهم است
یکی لبخندش
و دیگری عمق نگاهش
که هیچ جراحی نمیتواند به انسان بدهد
لبخند آدمی اقیانوس صورتش است . . . !
بزرگسالی اینجوریه که؛ میفهمی چیزی به اِسمِ قهر کردن،
متوقف کردن و خارج شدن از بازی وجود نداره!
و هر قدر خسته، باز هم مجبوری اِدامه بدی . . . !