برای رها شدن از زخم های زندگی باید بخشید و گذشت... میدانم که بخشیدن آدم هایی که از آنها زخم خورده ایم، سخت ترین کار دنیاست... ولی تا زمانی که هر صبح چشمان خود را با کینه باز کنیم و آدم های خاطرات تلخ را زنده نگه داریم و در ذهن خود هر روز محاکمه شان کنیم رنگ آرامش را نخواهیم دید..!! گاه باید چشم ها را بست بخشید و از کنار تمام بودن ها گذشت...🌿

و چه شیرین است اسودگی پس از بخشیدن:)

گاهی هم باید رفت به سوی چشمان آن شخص و فحش ناموس داد تا آرامش درون رگ‌هایمان جریان پیدا کند.

خدا تو را برایمان نگه دارد یاد خنده ملیحت افتادم

&

سلسه ی موی دوست، حلقه دام بلاست؛ هرکه در این حلقه نیست، فارغ از این ماجراست:)

!

قهوه ریتم زندگی منه ! . . .