قهوهـ،ی سـردِ نویسنـدهـ؛
انگاری طعم زندگی در عطر و بوی تو جاریست . . . این چیزیست که به من گفتن نوشیدن تو در هر لحظهی غم، شادی دورهمی، تنهایی وَ مرگ و زندگی فقط تو هستی همدم خستگی های من.
این نیز بگذرد غمِ دیروز و امروزم
چون باد صبحدم که گذر کرد از آفاقم.