مغزها چگونه حین انجام یک تکلیف مشترک همگام میشوند؟🧠🤝
🔅انسان ها موجوداتی اجتماعی هستند. اما چه چیزی باعث می شود که ما اینگونه باشیم؟ برای درک کامل اینکه مغز چگونه رفتارهای اجتماعی را ایجاد می کند، باید در طول برخوردهای اجتماعی آن را بررسی کنیم. علاوه بر این، ما نه تنها باید عملیات درونی یک مغز را در طول فعالیت های اجتماعی، بلکه همچنین تعامل پویا بین چندین مغز را که در یک فعالیت واحد درگیر هستند، تجزیه و تحلیل کنیم. این زمینه تحقیقاتی نوظهور «علوم اعصاب دوم شخص» نامیده میشود و از ابراسکن Hyperscanning (ثبت همزمان فعالیت چندین مغز) به عنوان تکنیک اصلی استفاده میکند.
🔅یک تیم تحقیقاتی به رهبری یاسویو میناگاوا از دانشگاه کیو، ژاپن، در مقاله خود که در Neurophotonics منتشر شد، از تکنیکهای بینایی رایانهای (Computer vision) برای استخراج خودکار رفتارهای اجتماعی دو شرکتکننده در طول یک تکلیف آزمایشی طبیعی استفاده کردند.
🔅در این آزمایش هر جفت شرکتکننده (در مجموع 39 جفت) درگیر یک کار طبیعی، مشارکتی و خلاقانه بودند: طراحی و تجهیز یک اتاق دیجیتال در یک بازی رایانهای. آنها اجازه داشتند آزادانه با هم ارتباط برقرار کنند تا اتاقی ایجاد کنند که هر دو را راضی کند. شرکت کنندگان همچنین همان کار را به تنهایی انجام دادند زیرا محققان به دنبال مقایسه همگامسازی بین مغزی (BBSs) و همگامسازی درون مغزی (WBSs) در طول وظایف فردی و مشارکتی بودند. رفتار اجتماعی که تیم در طول کارها روی آن متمرکز شد، نگاه کردن بود، یعنی اینکه آیا شرکتکنندگان به صورت دیگری نگاه میکردند یا خیر. آنها این رفتار را به طور خودکار از فیلم ویدیویی با استفاده از یک نرم افزار منبع باز استخراج کردند که تجزیه و تحلیل داده ها را آسان تر کرد.
🔅یکی از جالبترین یافتههای این مطالعه این بود که در طول بازی مشارکتی، یک BBS قوی در بین نواحی تمپورال فوقانی و میانی و بخشهای خاص قشر جلوی مغز در نیمکره راست وجود داشت، اما WBS کمی در مقایسه با آن وجود داشت. علاوه بر این، زمانی که یکی از شرکت کنندگان چشمهای خود را بالا برد تا به دیگری نگاه کند، همگام سازی BBS قویترین بود. جالب توجه است که وضعیت در طول بازی انفرادی معکوس شد و افزایش WBS را در همان مناطق نشان داد.
🔅به گفته میناگاوا، این نتایج با این ایده موافق است که مغز ما به عنوان یک «سیستم دو در یک» در طول تعاملات اجتماعی خاص کار می کند. او توضیح میدهد: «جمعیتهای عصبی در یک مغز همزمان با جمعیتهای عصبی مشابه در مغز دیگر فعال میشوند، درست زمانی که شرکتکنندگان برای انجام تکلیف با یکدیگر همکاری میکردند، انگار این دو مغز با هم به عنوان یک سیستم واحد برای حل خلاقانه مشکلات عمل میکنند.»
🔅 این مطالعه شواهدی برای توانایی شگفتانگیز مغز انسان برای درک و همگام شدن با دیگران، ارائه میکند. مطمئناً کار زیادی برای فهم بهتر ما از موضوع باقی مانده، اما کاربردهای هوشمندانه فناوریهایی مانند بینایی رایانهای و مدلهای آماری در آینده میتوانند درک بهتری از نحوه همکاری مغز ما در طول فعالیتهای اجتماعی ایجاد کنند.
#تازهها
@CogniPlus
چامسکی و ChatGPT
📌قبلا دربارهChatGPT حرف زدیم، سیستمی که زبان طبیعی را میفهمد و به همان شکل پاسخ میدهد، که از زمان راهاندازی آن در کمتر از سه ماه پیش، شور و هیجانی ایجاد کرده است.
درباره سرقت علمی و نگرانی جامعه آکادمیک درباره استفاده از آن هم حرف زدیم، واقعا اگر ChatGPT بتواند فوراً یک مقاله آکادمیک در سطح معقولی در مورد هر موضوعی ایجاد کند، چه آینده ای برای خود مقاله آکادمیک وجود دارد؟
📌مجری کانال یوتیوب EduKitchen کم و بیش همین سوال را از نوام چامسکی - متفکری که میتوان برای دیدگاههای آموزشی به او تکیه کرد - در این مصاحبه مطرح کرد.
📌چامسکی استفاده از ChatGPT را «اساساً سرقت ادبی با فناوری پیشرفته» و «روشی برای اجتناب از یادگیری» می داند. او ظهور آن را به گوشیهای هوشمند تشبیه میکند و میگوید:
«بسیاری از دانشآموزان «مینشینند و با کسی در آیفون خود چت میکنند. یکی از راه های مقابله با آن ممنوع کردن آیفون است. راه دیگر این است که کلاس را جذاب کنیم.» اینکه دانشآموزان به طور غریزی از فناوری پیشرفته برای اجتناب از یادگیری استفاده میکنند «نشانهای است که سیستم آموزشی در حال شکست است».
@CogniPlus
انواع مختلف تصویربرداری از مغز
🧠اسکنرهای MRI از میدان های مغناطیسی قوی، گرادیان میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای تولید تصاویری از اندام های داخلی بدن استفاده می کنند.
🧠اسکن MRA، شکل تخصصی MRI، به طور خاص بر روی عروق خونی بدن تمرکز دارد.
🧠سی تی اسکن مجموعه ای از تصاویر اشعه ایکس هستند که به تصاویر مقطعی از مغز تبدیل می شوند.
🧠اسکن PET شامل استفاده از یک ردیاب رادیواکتیو است که به گلوکز در جریان خون متصل می شود. از آنجایی که مغز اساساً برای سوخت به گلوکز متکی است، ردیاب در مناطقی با فعالیت مغزی بالا تجمع می یابد.
🧠اشعه ایکس فقط استخوان/جمجمه را نشان می دهد. مغز را نشان نمی دهد. بهترین استفاده آن برای تشخیص شکستگی استخوان است.
@CogniPlus
چرا دژاوو میبینیم؟ 👁
📌اگر احساس عجیبی دارید که قبلاً این متن را خوانده اید، نگران نباشید. احتمالاً فقط دژاوو است. دژاوو احساس عجیبی است که شما حس میکنید قبلاً چیزی را تجربه کرده اید، در عین حال می دانید که تجربه نکرده اید. شما به آپارتمان یکی از دوستانتان سر میزنید و حس فوقالعادهای دارید که قبلاً اینجا بودهاید، اما اینطور نیست. این اولین باری است که از این شهر دیدن می کنید. با این حال، این احساس ممکن است آنقدر شدید - و آنقدر واقعی - باشد که تقریباً می دانید وقتی وارد آشپزخانه می شوید چه خواهید یافت. کارشناسان تخمین می زنند که از هر سه نفر دو نفر حداقل یک بار این تجربه را داشته اند.
📌اصطلاح فرانسوی déjà vu که به فارسی به معنای «از قبل دیده شده» ترجمه می شود، در سال 1876 توسط فیلسوف و محقق روانشناسی فرانسوی Émile Boirac ابداع شد. اما مردم خیلی قبل از اینکه اسمی داشته باشد این تجربه را داشتند. در طول قرنها، انسانها اغلب دژاوو را به عنوان شاهدی بر آنچه قبلاً باور داشتند، میگرفتند. زیگموند فروید به دژاوو نگاه کرد و امیال سرکوب شده را دید. کارل یونگ فکر می کرد که این تجربه با ناخودآگاه جمعی مرتبط است. افلاطون چیزی شبیه به دژاوو را به عنوان شاهدی از زندگی های گذشته توصیف کرد. و البته، این ایده مدرن هالیوودی وجود دارد که دژاوو ناشی از یک نقص در ماتریکس است. درک اینکه چرا دژاوو به ماوراءطبیعی بودن شهرت پیدا کرد، سخت نیست.
بررسی علمی دژاوو 🧠📚🖊
🔅یکی از موانع بررسی علمی دژاوو این است که این تجربه معمولاً بیش از چند ثانیه طول نمی کشد و هیچ هشداری درباره زمان وقوع آن وجود ندارد که مطالعه آن را بسیار دشوار می کند. بسیاری از آنچه در مورد دژاوو شناخته شده است بر اساس نظرسنجی ها است. با این حال، محققان راههای جدیدی برای مطالعه آن در طبیعت ارائه کردهاند.
🔅در سال 2006، یک تیم در انگلستان افراد را هیپنوتیزم کردند تا به آنها دژاوو را القا کنند. آن کلیری، پروفسور روانشناسی شناختی و محقق حافظه در دانشگاه ایالتی کلرادو، ایده پیشرفته تری داشت. او از واقعیت مجازی برای ایجاد دژاوو استفاده کرد. کلیری و تیمش شرکت کنندگان را از مجموعهای از صحنهها در بازی ویدیویی Sims که با دقت طراحی شده بودند رد کردند، صحنهها به گونهای طراحی شده بودند که چیدمان فضایی یک صحنه شبیه به صحنه دیگر باشد، حتی اگر تصاویر واقعی کاملاً متفاوت باشند. آزمودنیها زمانی دژاوو را تجربه کردند که صحنهای شبیه به صحنهای بود که قبلاً دیده بودند، که نشان میدهد شباهت در چیدمان فضایی بین دو مکان ممکن است منجر به حس آشنایی شبیه به دژاوو در یک مکان بدیع شود.
تئوری های دیگر ✏️
هنگامی که تحقیقات دژاوو جدی گرفته شد، تئوری های زیادی در مورد آنچه در مغز در طول تجربه دژاوو می گذرد شروع به ظهور کردند.
1️⃣یک فرضیه این است که دژاوو مشکل حافظه است؛ شما چیزی را تجربه کرده اید، اما نمی توانید آگاهانه آن را به خاطر بیاورید. وقتی به چیزی مشابه برخورد می کنید، آشنایی را تشخیص می دهید اما نمی توانید حافظه را فراخوانی کنید. بنابراین، در سناریوی آپارتمان دوست شما، فضا به شدت آشنا به نظر می رسد زیرا قبلاً در آپارتمان بسیار مشابهی بوده اید. شما فقط آن را به خاطر نمی آورید این دیدگاه توسط آزمایشهای VR کلیری پشتیبانی میشود. در مورد تحقیقات او، این شباهت فضایی است، نه جزئیات خاص، که باعث ایجاد احساس آشنایی می شود.
2️⃣یکی دیگر از نظریه های رایج این است که دژاوو به دلیل عدم تطابق زمان یا وقفه در جریان مداوم پردازش وضعیت فعلی شما ایجاد می شود. تصور کنید در خیابان قدم می زنید و از کنار یک کافی شاپ جدید می گذرید. نگاهی به مغازه انداختید، اما در هم زمان یک پیامک دریافت میکنید و به گوشی نگاه میکنید، بنابراین کافی شاپ را به طور کامل ثبت نکردید. وقتی به بالا نگاه میکنید و کافیشاپ را میبینید، احساس عجیبی دارید که قبلاً آن را دیدهاید - چون همین الان این کار را کردهاید، حتی اگر هیچ خاطرهای از آن ندارید.
3️⃣نظریه دیگر این است که دژاوو ناشی از تشنج های کوچک است. افراد مبتلا به صرع به طور مکرر تجربه دژاوو دارند. ممکن است دژاوو در افراد بدون صرع نیز به دلیل نوعی فعالیت تشنجی ایجاد شود. کارکرد مغز کمی مختل می شود و باعث ایجاد این حس می شود. این به خوبی با این واقعیت مطابقت دارد که نوجوانان و بزرگسالان جوان بیشتر از افراد مسن دژاوو دارند. مغز در این سالها مشغول سیمکشی مجدد است که باعث میشود احتمال بروز مشکلات بیشتر شود.
📌اگرچه هنوز هیچ کس دقیقاً علت ایجاد دژاوو را مشخص نکرده است، اما این خوشحال کننده است که علم سرانجام به سراغ بررسی پدیده های عجیب و ماورایی رفته است.
منبع: Discover Magazine
@CogniPlus
طراحی جلد مجلات علمی با هوش مصنوعی
⭐️این تصویری از یک بازی ویدیویی یا تبلیغ برای متاورس نیست. این جلد آخرین شماره Neuron است، یکی از برترین مجلات علمی (در کنار Science و Nature).
⭐️تصویر یک گلیوما بدخیم(نوعی سرطان مغز) را به صورت یک سوار که فعالیت عصبی را کنترل می کند نشان میدهد. نویسندگان این تصویر را با استفاده از هوش مصنوعی Midjourney (یک #ChatGPT برای تصاویر) ساخته اند.
⭐️بر خلاف گذشته که معمولا تصاویر جلد، نمودار و تصویر مغز و ... بود، به نظر میرسد با رشد چشمگیر هوشهای مصنوعی، مجلات علمی هم سعی میکنند از این جریان عقب نمانند.
@CogniPlus
آیا انسانها میتوانند متنهای ماشین نوشته را تشخیص دهند؟
🤖مدل های زبانی بزرگ مانند #ChatGPT تقریباً هر گوشه از زندگی ما را تحت تأثیر قرار میدهند. این ابزارهای جدید نگرانیهای جامعه را در مورد نقش هوش مصنوعی در تقویت سوگیریهای اجتماعی، ارتکاب کلاهبرداری و سرقت هویت، تولید و انتشار اخبار جعلی و... افزایش میدهند.
🤖تیمی از محققان به دنبال توانمندسازی کاربران برای کاهش این خطرات هستند و ادعا میکنند مردم می توانند یاد بگیرند که تفاوت بین متن ماشینی و متن نوشته شده توسط انسان را تشخیص دهند.
🤖در مطالعهی این تیم یک بازی به اسم Real or Fake Text? طراحی شد، شرکتکنندگان نمونههایی از یک متن را میدیدند که شروع آن توسط انسان نوشته شده بود. در ادامه بخش های بعدی نوشته نشان داده میشد و آزمودنی باید مشخص میکرد که این بخش نوشته انسان است یا ماشین و این روند ادامه دارد تا آزمودنی به درستی متن ماشین نوشته را تشخیص دهد.
🤖نتایج مطالعه نشان میدهد که شرکتکنندگان بهطور قابلتوجهی امتیاز بهتری نسبت به شانس تصادفی کسب کردند و این شاهدی است بر این که متن ایجاد شده توسط هوش مصنوعی تا حدی قابل تشخیص است.
@CogniPlus
16.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آموزش کاربردی ریاضی با VR📕🔧
📐استفادههای سرگرمی و تفریحی از تکنولوژی VR در حال افزایش محبوبیت میان مردم است. اما کاربردهای تحقیقاتی و آموزشی آن کمتر دیده شده است. یکی از این پروژه های جذاب آموزشی Prisms است که در سال 2021 راه اندازی شد تا یادگیری مبتنی بر مسئله، لمسی و بصری را به کلاس درس ریاضی بیاورد.
📏یادگیری ریاضی در VR یکی از بهترین راهها برای دانشآموزان برای درک «چرایی» ریاضی است، سوالی که برای بسیاری بیپاسخ مانده است. با این تکنولوژی به دانشآموزان این فرصت داده میشود تا مفاهیم انتزاعی را که معمولاً فقط حفظ میکنند، از طریق تجربیات لامسهای در دنیای واقعی بیاموزند.
🎞در کلیپ بالا میتوانید محیط آموزشی Prisms و قابلیت های آن را مشاهده کنید.
منبع: VentureBeat.com
@CogniPlus
برای درخواستهایتان ددلاین تعیین نکنید!
یک مطالعه تازه تقصیر «نرسیدن به موقع کارها» را گردن تعیین مهلت نهایی (ددلاین) میاندازد تا تعویق انداختن!
برای شرکتکنندگان این مطالعه یک پرسشنامه آنلاین فرستاده شد که انجامش به نفع یک خیریه تمام میشد. به برخی از آنها یک هفته، برخی یک ماه و برخی هم هیچ مهلت نهایی اعلام نشد.
نتیجه؟ مهلت یک ماهه کمترین پاسخ و حالت بدون مهلت نهایی بیشترین پاسخ را دریافت کرد. میزان پاسخ در مهلت یک هفتهای هم بیشتر از مهلت یک ماهه بود.
خلاصه اینطور به نظر میرسد که اگر می خواهید کسی در کاری به شما کمک کند، بهتر است به هیچ وجه مهلت نهایی تعیین نکنید! یا اگر تعیین می کنید، لااقل آن را کوتاه کنید.
منبع: Wiley Online Library: Economic Inquiry
@CogniPlus
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شخصی که در ویدیو میبینید، تام کروز نیست!!
این یک دیپ فیک است! 🤯
هوش مصنوعی Metaphysic این دیپ فیک را طراحی کرده و با یک حساب TikTok با عنوان DeepTomCruise که 5 میلیون دنبال کننده دارد، حسابی مشهور شده است.
دقت بالا و هماهنگی و جزئیات ظریف این دیپ فیک واقعا ترسناک است. اگر روند پیشرفت این دیپ فیک ها همینطوری ادامه پیدا کند، شاید دیگر هیچ وقت نتوانیم به چشمهامان اعتماد کنیم که چه چیزی واقعی یا فیک است..
#تازهها
@CogniPlus
برجسته کردن حقایق یا توسل به احساسات؟
🔸یک مطالعه جدید نشان میدهد برای اقناع افراد برای مشارکت در یک هدف جمعی(مثلا جمع آوری 100 میلیون تومان برای خیریه) بسته به میزان پیشرفت در رسیدن به هدف نوع پیام اقناعی که استفاده میشود باید تغییر کند.
🔹وقتی از هدف دور هستیم و پیشرفت کمی حاصل شده(10 میلیون از 100) بهتر است بر روی حقایق تمرکز کنیم. محققان بیان میکنند که در این حالت مخاطبین از خود میپرسند آیا این هدف قابل دسترسی است؟ و ارائه حقایق در جواب این سوال با حالت روانی مخاطب هماهنگ است.
🔸اما وقتی که به هدف نزدیکیم (80 از 100) سوالی که فرد از خود میپرسد این است که آیا این هدف و فعالیت ارزشمند است؟ ارزیابی ارزشمندی معمولاً با شبیهسازی نتیجه و تصور واکنش عاطفی موقع رسیدن به هدف همراه است، که فرآیندی است بر پایه احساسات و عواطف است(به عنوان مثال: «چه احساسی دارم که بخشی از این کار خیر باشم؟»).
🔹این یافته ها نشان میدهد که برای اثرگذاری بیشتر باید موقعیت فعلی هدف و وضعیت روانی مخاطب با پیام متقاعدکننده تطبیق داده شود.
#تازهها
@CogniPlus
پارادوکس انتخاب
چرا بیشتر، کمتر است؟
سال انتشار: 1398 - اول 2004
نویسنده: بری شوارتز
مترجم: مهدی ملک پور
نشر: دنیای اقتصاد
#معرفی_کتاب
@CogniPlus
پارادوکس انتخاب
📌چه در هنگام خرید، سفارش قهوه، انتخاب یک حرفه ی درازمدت، ثبت نام در دانشگاه، انتخاب یک پزشک، چه در تک تک تصمیمات روزمره، از کوچک تا بزرگ، انتخاب به یک امر پیچیده تبدیل شده و علت آن فراوانی در هم شکنندهی انتخاب هایی است که در طول روز به ما تحمیل می شود. معمولا چنین تصور می شود که انتخاب بیشتر یعنی داشتن گزینه های بهتر و رضایت بیشتر. اما مراقب انتخاب های اضافه باشید؛ بار اضافی انتخاب، باعث می شود که شما تصمیمات خود را حتی پیش از اعمال آن زیر سوال برده، توقعاتتان به طرز غیرواقع بینانه ای بالا برود و برای تک تک شکست هایتان، خود را سرزنش نمایید.
📌بری شوارتز (Barry Schwartz) استاد دانشگاه سوارثمور آمریکا در این کتاب شرح میدهد که چرا برخلاف تصور رایج، بسیاری از انسانها با وجود امکانات وسیع، انتخابهای فراوان و گزینههای جذابی که در اختیار دارند، زندگیشان پر دغدغه و ناشاد است و کمتر احساس خوشبختی میکنند. شوارتز با ترکیب تحقیقات کنونی در علوم اجتماعی ، پیشنهاد می کند که حذف انتخاب ها می تواند استرس ، اضطراب و مشغله زندگی ما را تا حد زیادی کاهش دهد. وی یازده گام عملی در مورد چگونگی محدود کردن انتخاب ها به تعداد قابل کنترل، تمرکز روی موارد مهم و نادیده گرفتن باقی موارد ارائه می دهد که در نهایت رضایت بیشتری را از انتخاب کردن فراهم می کند.
📌شوارتز در تناقض انتخاب ایدههای جسورانهاش را به شیوهای کاربردی، بسیار شفاف و به دور از کلی گوییهای مرسوم بیان میکند، تا جایی که تعدادی از از مطرحترین شخصیتهای علم روانشناسی کتاب وی را ستودهاند و دنیل کانمن، برنده جایزه نوبل سال ۲۰۰۲ آن را کلید «خرسند زیستن» در دنیای مدرن و پیچیده امروز خواندهاست.
🎙میتوانید سخنرانی TED بری شوارتز را که در آن خلاصهای از این کتاب ارائه میدهد همراه با زیرنویس فارسی در اینجا ببینید.
#معرفی_کتاب
@CogniPlus