انتقالدهنده استرس بیش از ۱۰۰ بار در شب مغز شما را بیدار می کند!
ممکن است فکر کنید که یک خواب خوب باید بدون وقفه باشد. اما در واقع، نورآدرنالین باعث می شود که شما بیش از ۱۰۰ بار در شب از خواب بیدار شوید. این کاملا طبیعی است و حتی ممکن است نشان دهد که شما خوب خوابیده اید.
سطوح نورآدرنالین و درجه «بیداری» ما به هم متصل هستند و دائماً در حال تغییر هستند، سطح بالا نشان دهنده بیداری و سطح پایین نشانگر خواب است. اما وقتی که خواب هستیم سطح نورآدرنالین همیشه پایین نیست بلکه در یک الگوی موجی سطح نورآدرنالین بالا و پایین میرود.
نکته دیگری که از آزمایش بر روی موشها به دست آمده است این بود که هر چه قدر تعداد دوره های نورآدرنالینی در طول خواب بیشتر باشد در روز بعد حافظه بهتر میشود.
ادامه در:
پایگاه علمی-خبری ساینسدیلی
#تازهها
@CogniPlus
مطالعه ای که آزمایش معروف مارشمالو را زیر سوال برد!
آزمایش مارشمالو را که به خاطر دارید؟ پروفسور میشل به کودکان 4 ساله دو انتخاب میداد: یا مارشمالویی که جلوی آن ها گذاشته بود را فورا میخوردند یا کمی صبر می کردند و یک مارشمالو اضافی هم برای خوردن دریافت می کردند. سال های بعد وقتی همان کودکان مورد بررسی قرار گرفتند، کودکانی که صبر کرده و ارضای فوری را عقب انداخته بودند در شاخصهایی مثل تحصیلات، شاخص توده بدنی و... بهتر از دیگران بودند. نتایج آزمایش با عقل سلیم هم جور در میآید!
باورش سخت است! ولی پژوهشی که اخیراً انجام شده این باور به ظاهر عقلانی-علمی را زیر سوال میبرد! پژوهشگران این بار با نمونه بزرگتر، معیارهای آماری سطح بالا و همراه با کنترل برخی متغیرها مثل پیشینه خانوادگی، قابلیت های شناختی، محیط خانه، تحصیلات مادر و... این آزمایش را تکرار کردند. نتایج نشان داد که هیچ رابطه معناداری میان تاخیر انداختن خشنودی در 4.5 سالگی و دستاوردهای آینده در 15 سالگی وجود ندارد. کودکانی که مادرشان مدرک دانشگاهی نداشتند و فقط نزدیک به 20 ثانیه صبر کرده بودند در آینده دستاوردهای خوبی داشتند. همچنین مشخص شد عوامل دیگر شناختی مثل هوش، نژاد، تعداد بچههای دیگر و ... هم بر میزان صبر و موفقیت اثرگذار بودند.
منبع: National Library of Medicine
#خلاف_جریان
@CogniPlus
آیا علوم اعصاب می تواند آموزش و یادگیری را در مدارس بهبود بخشد؟
مطالعات اخیری که بر روی تفکر کلامی و فضایی با استفاده از اسکن مغزی انجام شده، نشان میدهند اسکنها یادگیری را بهتر از نمرات آزمون ارزیابی میکنند. اما بررسی میزان یادگیری هر دانش آموز و اثربخشی آموزش توسط تصویربرداری عصبی بسیار زمانبر و گران است.
با توجه به این محدودیت راه حل جایگزین این است که از ابزارهای تصویربرداری عصبی -به جای ارزیابی - برای شناسایی بهترین شیوه های آموزش استفاده کنیم و یک برنامه درسی علمی و اجرایی طراحی کنیم.
بیشتر بخوانید در:
پایگاه علمی-خبری ساینسدیلی
#تازهها
@CogniPlus
چرا سخت فکر کردن شما را خسته می کند؟
وقتی فعالیت شناختی شدید برای چندین ساعت طولانی انجام شود، باعث میشود مواد شیمیایی بالقوه سمی در قشر پیش پیشانی انباشته شوند. پژوهشگران توضیح میدهند که این به نوبه خود کنترل شما را بر تصمیمگیریها تغییر میدهد، بنابراین با شروع خستگی شناختی، به سمت اقداماتی که نیاز به تلاش یا انتظار زیادی ندارند، روی میآورید.
در این پژوهش با استفاده از طیفسنجی تشدیدشده مغناطیسی (MRS) مشاهده شد در گروه آزمایشی که تکلیف های شناختی سخت داشتند، سطوح بالاتری از گلوتامات در سیناپسهای قشر پیش پیشانی مغز آزاد میشود که خستگی ذهنی را پدید میاورد. بر اساس این مدل عصبی-متابولیستی به نظر می رسد این انتقال دهنده عصبی عامل خستگی ذهنی شماست.
آیا راهی برای دور زدن این محدودیت مغزی وجود دارد؟ متاسفانه در حال حاضر راهی بهتر از استراحت و خواب نیست.
منبع: cell.com/current-biology
#تازهها
@CogniPlus
دستکاری خاطرات!
ما متوجه آن نمیشویم اما هر بار که خاطرهای را به یاد میآوریم مغز ما حافظهمان را تا حدی تغییر میدهد. با هر بار فراخوانی قسمتهای فراموش شده ساخته میشوند، اطلاعات به روز می شوند یا حتی حذف میشوند.
بر اساس همین قابلیت شکلپذیری خاطرات ما، پژوهشگران دانشگاه بوستون به دنبال راهی هستند تا با دستکاری خاطرات منفی به یک درمان اثر بخش برای برخی اختلالات روانی مانند افسردگی و PTSD دست پیدا کنند.
این پژوهشگران متوجه شدند سلولهای متفاوتی برای ذخیره خاطرات منفی و خاطرات مثبت در هیپوکامپ - مرکز حافظه عاطفی- وجود دارند. پژوهشگران موشها را مجبور کردند یک تجربه منفی را به خاطر بیاورند و همزمان با یادآوری خاطره ترس، آنها به طور مصنوعی گروهی از سلولهای حافظه مثبت را فعال کردند. نتیجه این شد که حافظه مثبت، خاطره ترس را تغییر داد و پاسخ ترس را در آن زمان و مدت ها پس از فعال شدن حافظه، کاهش داد.
منبع: مجله علمی nature
#تازهها
@CogniPlus
تدی: یک اپلیکیشن پژوهشی
تدی (Teddy) یک پلتفرم جمعآوری اطلاعات پیشرفته است که بر روی تلفن همراه نصب میشود. پژوهشگر با این برنامه میتواند دادهها را از آزمودنی ها با روشی سرگرمکننده و آسان جمعآوری کند.
برنامه رابط کاربردی ساده و راحتی دارد؛ یک خرس بامزه از آزمودنی میخواهد که تکالیف مختلفی را -مثل ضبط یک ویدیو یا پر کردن پرسشنامه- مرحله به مرحله انجام بدهد. در تمام این مراحل هم تدی به زبانی ساده توضیح میدهد چه چیزی و چرا دارد جمعآوری میشود.
پژوهشگران آزمایشگاه رسانه MIT این برنامه را طراحی کردهاند. دستورالعمل استفاده از برنامه هم در سایتشان گذاشتند که میتوانید ازطریق لینک زیر مطالعهاش کنید.
منبع: MIT Media Lab
#تازهها
#ابزارهای_کاربردی
@CogniPlus
آیا ما ذاتا موجوداتی اخلاقی هستیم؟
یکی از مهمترین سوالات فلسفی در طول تاریخ این است که آیا انسان ها به صورت ذاتی عمل اخلاقی را تشخیص و ترجیح میدهند یا اخلاق اکتسابی است؟
پژوهشگرانی که به دنبال جواب این سوال بودند، با این فرضیه کار خود را آغار کردند: آیا نوزادان 8 ماهه رفتار ضداجتماعی را تنبیه میکنند؟
در این آزمایش یک شی انیمیشنی( که در عکس میتوانید مشاهده کنید.) به شی دیگری آسیب میرساند. بعد از این سناریو، نوزادان میتوانستند با خیره شدن به شی مهاجم، آن را تنبیه کنند. جمعیت معناداری از نوزادان رفتار نادرست را تنیبه کردند.
این آزمایش گرایش ذاتی اخلاقی ما را نشان میدهد. همچنین پارادایم آزمایش الگوی خوبی برای تحقیقات بعدی در زمینه توانایی های شناختی پیش کلامی نوزادان است.
منبع: Nature Human Behaviour
#تازهها
@CogniPlus
نیمه دیگر کنجکاوی
کنجکاوی برای ما معمولا یک صفت مثبت به شمار میآید؛ یک انگیزه کلی برای یادگیری چیزهای جدید و لذت جستجو. اما در یک مطالعه جدید پژوهشگران روی دیگری از این صفت را مطرح میکنند: کنجکاوی محرومیتی(ناشی از ابهام) که تمایل ما برای کاهش احساسات ناخوشایند ناشی از عدم اطمینان است.
کنجکاوی محرومیتی -طبق فرض این مطالعه- باعث میشود افراد گشودگی شدیدی به اطلاعات نادرست داشته باشند؛ وقتی فقط دنبال حل ابهام هستیم تلاش کمتری برای بررسی منبع اطلاعات میکنیم.
کنجکاوی محرومیتی با خطا و سردرگمی همراه است. افرادی که کنجکاوی محرومیت بالایی دارند ادعا می کنند با اطلاعات جدید و مفاهیم ساختگی آشنایی قبلی دارند! آنها در «چرندیات» معنا پیدا می کنند، اطلاعات نادرست را باور میکنند و تواضع فکری ندارند.
منبع: پایگاه علمی sciencedirect
#تازهها
@CogniPlus
نظریههای علم شناخت: مقدمهای بر علم ذهن
سال انتشار: 2010 ویراست اول – 2021 ویراست چهارم
نویسنده: هوزی لوئیس برمودز
مترجم: دکتر سید کمال خرازی
انتشارات: مرکز نشر دانشگاهی
#معرفی_کتاب
@CogniPlus
نظریههای علم شناخت: مقدمهای بر علم ذهن
در کتاب حاضر، هدف نويسنده دست يافتن به نظريهاي يکپارچه در باب کارکردهاي شناختي انسان است. او اين نظريه را نظريهاي تلفيقي مينامد، با اين هدف که در معرفي علم شناخت، به جاي معرفي شاخههاي مجزاي دانش که تحت لواي علوم شناختي با هم در تعاملاند، مجموعه آنها را همچون يک علم واحد به نام علم شناخت معرفي کند که وظيفهاش توجيه علمي کارکردهاي ذهن/مغز انسان است.
نویسندگان سایر کتابها یا با هدف جامعیت، هر فصل کتابشان را به بررسی ایدههای اصلی علم شناخت از منظر یک رشته اختصاص دادهاند یا با رویکرد گزینشیتر، علم شناخت را از چشمانداز رشته خاصی معرفی میکنند، که درباره آن اطلاع بیشتری دارند (برای مثال چشمانداز فلسفه یا علوم رایانه) که جزئینگری را در پی دارد. اما نویسنده این کتاب سعی کرده است بین این افراط و تفریط توازنی ایجاد کند.
برمودز با در نظر گرفتن ذهن به عنوان نوعی پردازشگر اطلاعات سعی کرده است این ایده بنیانی را از راههای مختلف و با مثالهای متعدد تبیین کند. با توجه به اهمیت بیشتر بررسی دستگاه زیستشناختی در درک ذهن در سالهای اخیر، نویسنده با تاکید بر محوریت علوم اعصاب در علم شناخت تصویر دقیقتری از نقش علوم اعصاب ارائه میدهد.
این کتاب که با زبانی ساده و روان نوشته شده است تصویر خوبی از تاریخ، جریان های اصلی حاضر و افق های پیش رو در علم شناخت به شما ارائه میکند.
اطلاعات تکمیلی در: goodreads
#معرفی_کتاب
@CogniPlus
ساخت یک نقشه سهبعدی از مغز
موسسه ملی سلامت آمریکا به تازگی 500 میلیون دلار به 11 تیم تحقیقاتی کمک مالی کرده است که قرار است طی پنج سال آینده با همکاری هم یک اطلس سهبعدی با وضوح تک سلولی از مغز طراحی کنند.
هدف این گروه نقشهبرداری از مغزهای در حال رشد زن و مرد در مراحل کلیدی قبل از تولد، پس از تولد، در دوران کودکی و نوجوانی است تا در مورد رشد طبیعی و سالم مغز اطلاعات بیشتری کسب کند. این پروژه همچنین پایه ای برای درک بهتر چگونگی ظهور بیماری هایی مانند اوتیسم، اسکیزوفرنی و پارکینسون ارائه می دهد.
منبع: neuroscience news
#خبر
@CogniPlus
فناوری های پوشیدنی که اثربخشی درمان را پیشبینی میکنند!
پژوهشگران موفق به توسعه الگوریتم هوش مصنوعی شدهاند که بر اساس دادههای جمعآوری شده از مچبند های هوشمند میزان اثربخشی درمان افسردگی را پیشبینی میکند.
در این مطالعه ، به بیماران مچ بند Fitbit و یک تست روانشناسی داده شد. حدود دو سوم از بیماران رفتاردرمانی دریافت کردند و بقیه بیماران بدون درمان بودند. بیماران در هر دو گروه از نظر آماری مشابه بودند.
با ترکیب دادههای دو گروه، هوش مصنوعی میتواند از مجموعه دادههای اطلاعات بیشتری بیاموزد، که تفاوتها را در افرادی که تحت درمان قرار گرفتهاند و کسانی که درمان دریافت نکردهاند نشان میدهد. در نتیحه پژوهشگران دریافتند که مدل چندوظیفه ای آنها نتایج افسردگی را بهتر از مدلی که به هر یک از گروه ها به طور جداگانه نگاه می کند، پیش بینی می کند.
منبع: neuroscience news
#تازهها
@CogniPlus