بهبود حافظه کوتاه مدت با لیزر درمانی مطالعات قبلی نشان داده‌اند که لیزردرمانی یا همان تعدیل نوری جمجمه‌ای (tPBM) -که یک روش درمانی غیرتهاجمی است- حافظه کاری را در موش‌ها بهبود می‌بخشد. مطالعات انسانی هم نشان داده‌اند که این درمان می‌تواند دقت را افزایش بدهد، زمان واکنش را سریع‌تر بکند و عملکردهای سطح بالا مانند توجه و احساسات را تقویت کند. در ادامه همین مطالعات، پژوهشگران tPBM را بر قشر پیش پیشانی راست اعمال کردند که در حافظه کاری نقش مهمی دارد. پس از چند دقیقه با مشاهده اسکن‌های EEG و تکالیف‌ رفتاری متوجه شدند که حافظه فعال در شرکت کنندگان تا 25 درصد بهبود یافته است. البته نویسندگان مقاله تذکر می‌دهند که برای فهمیدن این که اثر درمان چه قدر دوام دارد باید تحقیقات بیشتری انجام شود. یکی از کاربردهای اصلی این درمان که ایمن، ساده و غیرتهاجمی است و عوارض جانبی ندارد، برای درمان افراد مبتلا به بیماری هایی مانند ADHD یا سایر بیماری های مرتبط با توجه است. منبع: مجله Science Advances #تازه‌ها @CogniPlus

کتامین و سوئیچ مغز به «حالت جدایی» مغز می تواند به طور موقت از محیط جدا شود، در حالی که تجارب زنده درونش را حفظ می‌کند. این به اصطلاح «حالت جدایی» می تواند در شرایط پاتولوژیک و تحت تأثیر داروهای روانگردان (psychedelics) یا بی‌حس‌کننده‌هایی مثل کتامین (KET) -که یک داروی ضدافسردگی هم هست- رخ دهد. متاسفانه مکانیسم های سلولی و مداری که حالت جدایی را ایجاد می‌کنند به خوبی شناخته نشده اند. برای کشف علت این پدیده در یک مطالعه تازه پژوهشگران نشان می‌دهند که در موش‌ها KET باعث می‌شود 1) نورون‌هایی که به طور معمول فعال اند خاموش شوند و 2) نورون‌های ساکتی که غیرفعال اند، خود به خود فعال ‌شوند! این سوئیچ در تمام لایه‌ها و نواحی مختلف قشر مغز رخ می‌دهد به خصوص مناطق مرتبط با افسردگی. این تغییر فعالیت ناشی از کتامین در مناطق کلیدی مغز مرتبط با افسردگی ممکن است بر درک ما از اثرات درمانی کتامین و تحقیقات آینده در زمینه عصب روانپزشکی تأثیر بگذارد. منبع: Nature Neuroscience #تازه‌ها @CogniPlus

تفاوت سبک‌های مختلف استفاده افراد از شبکه‌های اجتماعی طبق یک مطالعه جدید افراد در استفاده از شبکه‌های اجتماعی به سه دسته تقسیم می‌شوند: منفعل، واکنشی و تعاملی. محققان برای اندازه‌گیری این سبک‌ها، یک تکلیف کامپیوتری در یک پلتفرم سایت شبکه اجتماعی (SNS) ساختگی طراحی کردند. 526 شرکت‌کننده بسته به تعداد دفعات کلیک روی دکمه «بعدی»، «پسندیدن» یا «اشتراک‌گذاری» روی 90 تصویری که در SNS ساختگی به آن‌ها ارائه شد، به سه گروه مجزا گروه‌بندی شدند.(نگاه کنید به تصویر) به طور متوسط، کاربران منفعل، اغلب روی «بعدی» کلیک کردند. کاربران واکنشی، اغلب روی «بعدی» یا «پسندیدن» کلیک کردند. کاربران تعاملی، بیشتر روی «پسندیدن» یا «اشتراک گذاری» کلیک کردند. آنها همچنین پرسشنامه هایی را در مورد سطح تنهایی، احساس تعلق، ارتباط اجتماعی، سرمایه اجتماعی آنلاین و سوالاتی درباره فیسبوک، تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که کاربران تعاملی دوستان بیشتری در فیسبوک داشتند، زمان بیشتری را در فیس بوک بودند و احساس تعلق اجتماعی بیشتر و سرمایه اجتماعی بیشتری نسبت به کاربران منفعل یا واکنشی داشتند. منبع: PLOS One #تازه‌ها @CogniPlus

هوش مصنوعی سانسور می‌کند! یک استارت‌آپ فناوری در لندن به نام Flawless با همکاری موسسه Max Planck در آلمان، یک هوش مصنوعی طراحی کرده که می‌تواند فیلم‌ها و سایر محتواها را به صورت بصری و همگام‌سازی شده (lip-synced) دوبله کند! یکی از کاربردهای جالب Flawless AI سیستم خودکار شناسایی و تغییر دیالوگ‌های نامناسب است(نگاه کنید به کلیپ). با این هوش مصنوعی می‌شود به راحتی فیلم‌های رده R را برای کودکان و نوجوانان مناسب‌سازی کرد. منبع: www.flawlessai.com #تازه‌ها @CogniPlus

ورزش و ذهن‌آگاهی عملکرد شناختی سالمندان را تقویت نمی‌کند! احتمالا با خواندن عنوان این پست حسابی تعجب کردید! تعجب‌آوره، ولی در واقع این یافته‌ نتایج مقاله‌ای است که همین چند روز پیش جمعی از پژوهشگران دانشگاه واشنگتون در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر کردند. در این مقاله با یک جامعه آماری بزرگ(n=585)، سالمندان 65-84 به چهار گروه تقسیم شدند؛ گروه ورزش، ذهن‌آگاهی، هر دو و کنترل. قبل و بعد آزمایش هم تست‌های روانشناختی و اسکن مغزی گرفته شد. نتیجه؟ بعد از ارزیابی در 6 ماه و دوباره در 18 ماه بعد، همه گروه ها شبیه به هم به نظر می رسیدند. هر چهار گروه در آزمایش کمی بهتر عمل کردند، اما محققان دلیلش را اثر تمرین می‌دانند؛ یعنی افراد به خاطر تکرار، از قبل با آزمایش‌ها آشنا بودند. اسکن‌های مغزی هم هیچ تفاوتی بین گروه‌ها نشان نداد. البته یافته‌های این مطالعه به این معنا نیست که ورزش یا تمرین ذهن‌آگاهی به درمان عملکرد شناختی سالمندان (مثلا در افسردگی) کمک نمی‌کند، فقط به نظر نمی‌رسد که این تمرین‌ها عملکرد شناختی افراد سالم را افزایش بدهد. #تازه‌ها #خلاف_جریان @CogniPlus

اخبار جعلی سریع‌تر پخش می‌شوند پژوهشگرانMIT با تحلیل میلیون‌ها توییت متوجه شدند که #اخبار_جعلی به طور قابل توجهی سریع‌تر، عمیق‌تر و گسترده‌تر از حقیقت، در همه دسته‌های اطلاعات(خصوصا اخبار سیاسی) منتشر می‌شود. با فیلتر کردن ربات‌ها از مطالعه هم معلوم شد این بازنشر اخبار جعلی کار ربات‌ها نیست و مردم نقش اصلی را دارند. اما این یافته‌ها یک سوال اساسی ایجاد می کند: چرا دروغ ها سریعتر از حقیقت در توییتر پخش می شوند؟ جواب نویسندگان «نظریه تازگی» است؛ ما چیزهای جدید را دوست داریم! اخبار جعلی جدیدتر است و مردم بیشتر اطلاعات دست اول و تازه را به اشتراک می‌گذارند، که دلیلش می‌تواند جلب توجه، مطلع شناخته شدن توسط بقیه و ... باشد. از آن جایی که انتشار اخبار جعلی بیشتر کار انسان‌ است تا ربات‌ این مشکل خیلی با توسعه فناوری حل نمی‌شود. درباره انسان‌ها هم دو دسته را داریم: آنهایی که به عمد اخبار نادرست را منتشر می‌کنند و افرادی که ناخواسته این کار را انجام می‌دهند. همین باعث می‌شود این مشکل دو بخشی بشود و راه‌حل هم به تبع باید برای هر دو دسته باشد. مثلا یکی از این راه‌حل‌ها برای دسته دوم آموزش است. @CogniPlus

تفاوت فرهنگی چشمگیری در توجه دیداری وجود ندارد یک مطالعه ردیابی چشم گسترده در پنج کشور از جمله ایران نشان می‌دهد که هیچ تفاوت فرهنگی قابل توجهی در مکان و آنچه مردم هنگام مشاهده تبلیغات به آن توجه می کنند وجود ندارد. ‌ توجه به حوزه‌های مختلف، مثل برند، محصول و متن، در مناطق مختلف بین شرکت‌کنندگان بسیار مشابه است. ‌ تفاوت‌های منطقه‌ای جزئی در توجه به انواع خاصی از محتوا وجود دارد، اما توجه کلی در سراسر جهان مشابه است. #تازه‌ها @CogniPlus

تتو الکترونیکی که سطح استرس را نشان می‌دهد پژوهشگران دانشگاه تگزاس برای افرادی که در حوزه سلامت و استرس مشکل دارند یک تتو الکترونیکی طراحی کردند که سطح استرس را نشان می‌دهد. عملکرد این تتو شبیه دستگاه‌های ثبت فعالیت الکترودرمال است ولی خیلی کوچکتر و راحت‌تر. این تتو به کف دست می‌چسبد به طوری که با حرکت‌های زیاد کف دست در عمکلردش اخلالی ایجاد نمی‌شود، تقریبا نامرئی است و به یک ساعت هوشمند متصل می‌شود. برای جزئیات بیشتر متن کامل مقاله را که ماه پیش در Nature چاپ شده بخوانید. #تازه‌ها @CogniPlus

الگوریتم هوش مصنوعی برای درک احساسات از طریق شناسایی چهره! اگر تا به حال در درک احساسات افراد گیج شده اید، این پروژه هوش مصنوعی که توسط Rondinelli Morais توسعه داده شده است می‌تواند به شما کمک کند. این هوش مصنوعی چهره‌ها را از یک ویدیو می‌خواند و احساسات را بر اساس چیزی شبیه یک چرخ احساسات تشخیص می‌دهد. دو محور روی چرخ وجود دارد: هیجان انگیز تا آرام بخش، منفی تا مثبت و در وسط هم احساسات خنثی. هر ربع هم شامل احساسات مناسب خودش است: عصبانی، هیجان زده، آرام، غمگین، بی حوصله و غیره. می‌توانید نحوه کارکرد برنامه را در ویدیو مشاهده کنید. البته، این الگوریتم 100٪ دقیق نیست و افراد می توانند احساسات را جعل کنند، اما همچنان ممکن است در زمینه های خاصی مفید باشد. به نظر شما کجا می توان از این آشکارساز احساسات استفاده کرد؟ #تازه‌ها @CogniPlus

چرا نمی توانیم لحظه تولد، اولین قدم‌ها و اولین کلماتمان را به یاد بیاوریم؟ آنچه دانشمندان در مورد «فراموشی نوزادان» می دانند.👶🏻🧠 🖊بیشتر مردم نمی‌توانند وقایع چند سال اول زندگی خود را به خاطر بسپارند - پدیده‌ای که محققان آن را فراموشی نوزادی نامیده‌اند. اما چرا نمی توانیم چیزهایی را که در دوران نوزادی برایمان اتفاق افتاده است به یاد بیاوریم؟ آیا حافظه فقط از سن خاصی شکل می‌گیرد؟ 🔸تحقیقات روان‌شناس کارولین روو-کالیر در دهه‌های 1980 و 1990 در پاسخ به این معما نشان داد که نوزادان می‌توانند برخی از انواع خاطرات را از سنین پایین تشکیل دهند. 🪴در یکی از این آزمایش‌ها برای نوزادان 2 تا 6 ماهه، محققان یک نوزاد را در گهواره ای قرار می‌دهند که روی آن یک آویز اسباب بازی است. بعد میزان لگد زدن نوزاد را اندازه می‌گیرند تا از تمایل طبیعی او به حرکت دادن پاهایش آگاهی پیدا کنند. در مرحله بعد یک نخ از پای نوزاد به انتهای آویز می‌بندند تا هر وقت کودک لگد می زند، آویز حرکت می کند. همانطور که ممکن است تصور کنید، نوزادان به سرعت یاد می گیرند که کنترل را در دست دارند - آنها دوست دارند آویز را ببینند و بنابراین بیشتر از قبل از اینکه نخ به پایشان وصل شود، لگد می زنند و نشان می دهد که یاد گرفته اند که لگد زدن باعث حرکت آویز می شود. 🪴در آزمایش دوم برای نوزادان 6 تا 18 ماهه زمینه مشابه‌ای طراحی شد. نوزاد روی پای والدین خود می‌نشیند و دست‌هایش را روی اهرمی قرار می‌دهد که در نهایت باعث می‌شود قطار در یک مسیر حرکت کند. در ابتدا، اهرم کار نمی کند و آزمایشگران میزان فشار طبیعی نوزاد را اندازه می گیرند. سپس اهرم را روشن می کنند. اکنون هر بار که نوزاد روی آن فشار می آورد، قطار در مسیر خود حرکت می کند. نوزادان دوباره بازی را به سرعت یاد می گیرند و برای به حرکت درآوردن قطار، اهرم را به میزان قابل توجهی بیشتر فشار می دهند. ❓اما این چه ربطی به حافظه دارد؟ هوشمندانه ترین بخش این تحقیق این است که پس از آموزش به نوزادان در یکی از این تکالیف برای چند روز، روو-کالیر بعداً آزمایش کرد که آیا نوزادان آن تکلیف را به خاطر می آورند یا خیر. هنگامی که نوزادان به آزمایشگاه برگشتند، محققان به سادگی آویز یا قطار را به آنها نشان دادند و بررسی کردند که آیا هنوز اهرم را با لگد و فشار می‌زنند یا خیر. 🔅روو-کالیر و همکارانش با استفاده از این روش دریافتند که در 6 ماهگی، اگر نوزادان به مدت یک دقیقه آموزش ببینند، می توانند یک روز بعد یک رویداد را به خاطر بسپارند. هر چه نوزادان بزرگتر بودند، بیشتر به یاد می آوردند. او همچنین دریافت که می‌توانید با آموزش دادن به نوزادان برای مدت طولانی‌تر و با دادن یادآوری به آنها وقایع را برای مدت طولانی‌تری به خاطرشان بسپارید - به عنوان مثال، با نشان دادن حرکت بسیار مختصر آویز به آنها. ⁉️اما اگر نوزادان می توانند در چند ماه اول زندگی خود خاطره سازی کنند، چرا مردم خاطراتی را از همان مراحل اولیه زندگی به خاطر نمی‌آورند؟ آیا فراموشی نوزادی را تجربه می‌کنیم، چون نمی‌توانیم خاطرات زندگی‌نامه‌ای(در مقابل خاطرات معنایی و مهارتی در آزمایش روو-کالیر) بسازیم؟ یا اینکه راهی برای بازیابی خاطرات نوزادی نداریم؟ هیچ کس به طور قطع نمی‌داند که چه اتفاقی می افتد، اما چند فرضیه علمی مطرح در این باره وجود دارد. 1️⃣یکی این است که برای شکل‌گیری خاطرات زندگی‌نامه‌ای باید حدی از درک از خود داشته باشید. شما باید بتوانید در مورد رفتار خود با توجه به ارتباط آن با دیگران فکر کنید. محققان این توانایی را در گذشته با استفاده از یک تکلیف تشخیص آینه به نام تست روژ آزمایش کرده‌اند. روی بینی کودک با یک نقطه از رژ لب قرمز یک علامت می‌گذارند. سپس محققان نوزاد را در مقابل آینه قرار می دهند. نوزادان کمتر از 18 ماه فقط به نوزاد ناز در انعکاس لبخند می زنند و هیچ سرنخی از اینکه خود یا علامت قرمز روی صورتشان را تشخیص دادند، نشان نمی دهند. بین 18 تا 24 ماهگی، کودکان نوپا بینی خود را لمس می کنند، حتی به نظر خجالت زده می شوند! 2️⃣توضیح احتمالی دیگر برای فراموشی نوزادی این است که از آنجایی که نوزادان تا اواخر سال دوم زندگی زبان ندارند، نمی‌توانند روایت‌هایی درباره زندگی خود بسازند که بعداً به یاد بیاورند. 3️⃣در نهایت هم یک تبیین زیستی مطرح شده است؛ هیپوکامپ، که منطقه ای از مغز است که تا حد زیادی مسئول حافظه است، در دوره نوزادی به طور کامل رشد نکرده است. منبع: The Conversation @CogniPlus

تحریک مغزی برای کمک به بیماران مبتلا به تباهی لکه زرد در یک پژوهش تازه محققان نشان دادند تحریک مغز مشکل خواندن را در بیماران مبتلا به دژنراسیون ماکولا یا همون تباهی لکه زرد بهبود می‌دهد. درمان‌های دارویی فقط پیشرفت این بیماری را کاهش می‌دهند، اما پژوهشگران واترلو نشان دادند که با تحریک TDCS می‌توانند مغز را طوری آموزش بدهند که از اطلاعاتی که دریافت می‌کند کارآمدتر استفاده کند. اهمیت این مطالعه این است که بدانیم بیماری تباهی لکه زرد شایع‌ترین دلیل کوری در افراد مسن است و این روش تحریک می‌تواند در درمان این بیماری خیلی مفید باشد. منبع: مجله علمی Brain Stimulation #تازه‌ها @CogniPlus

قدردانی استرس را کاهش می دهد یک مطالعه تازه نشان می‌دهد که قدردانی یک اثر مهارکننده استرس منحصر به فرد بر واکنش‌های استرسی و بهبودی پس از استرس روان‌شناختی حاد دارد که می‌تواند به بهبود سلامت قلبی عروقی کمک کند. پژوهشی که در دانشگاه ایرلندی Maynooth انجام شد، شامل 68 دانشجوی کارشناسی (24 مرد و 44 زن)، بین 18 تا 57 سال بود. این مطالعه از یک طرح آزمایشی استفاده کرد که در آن استرس به شرکت‌کنندگان القا شد و سپس واکنش‌پذیری قلبی عروقی و ریکاوری در پاسخ‌ها به استرس اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که حالت روانی قدردانی پاسخ‌های فشار خون سیستولیک پایین‌تری را در طول دوره آزمون استرس پیش‌بینی می‌کند، به این معنی که حالت قدردانی یک اثر کاهش دهنده استرس منحصر به فرد بر واکنش‌ها به استرس روان‌شناختی حاد و بهبودی پس از آن دارد. همچنین مشخص شد که تعادل عاطفی تأثیرات حالت قدردانی را تقویت می کند. منبع: International Journal of Psychophysiology #تازه‌ها @CogniPlus