چرا نمی توانیم لحظه تولد، اولین قدم‌ها و اولین کلماتمان را به یاد بیاوریم؟ آنچه دانشمندان در مورد «فراموشی نوزادان» می دانند.👶🏻🧠 🖊بیشتر مردم نمی‌توانند وقایع چند سال اول زندگی خود را به خاطر بسپارند - پدیده‌ای که محققان آن را فراموشی نوزادی نامیده‌اند. اما چرا نمی توانیم چیزهایی را که در دوران نوزادی برایمان اتفاق افتاده است به یاد بیاوریم؟ آیا حافظه فقط از سن خاصی شکل می‌گیرد؟ 🔸تحقیقات روان‌شناس کارولین روو-کالیر در دهه‌های 1980 و 1990 در پاسخ به این معما نشان داد که نوزادان می‌توانند برخی از انواع خاطرات را از سنین پایین تشکیل دهند. 🪴در یکی از این آزمایش‌ها برای نوزادان 2 تا 6 ماهه، محققان یک نوزاد را در گهواره ای قرار می‌دهند که روی آن یک آویز اسباب بازی است. بعد میزان لگد زدن نوزاد را اندازه می‌گیرند تا از تمایل طبیعی او به حرکت دادن پاهایش آگاهی پیدا کنند. در مرحله بعد یک نخ از پای نوزاد به انتهای آویز می‌بندند تا هر وقت کودک لگد می زند، آویز حرکت می کند. همانطور که ممکن است تصور کنید، نوزادان به سرعت یاد می گیرند که کنترل را در دست دارند - آنها دوست دارند آویز را ببینند و بنابراین بیشتر از قبل از اینکه نخ به پایشان وصل شود، لگد می زنند و نشان می دهد که یاد گرفته اند که لگد زدن باعث حرکت آویز می شود. 🪴در آزمایش دوم برای نوزادان 6 تا 18 ماهه زمینه مشابه‌ای طراحی شد. نوزاد روی پای والدین خود می‌نشیند و دست‌هایش را روی اهرمی قرار می‌دهد که در نهایت باعث می‌شود قطار در یک مسیر حرکت کند. در ابتدا، اهرم کار نمی کند و آزمایشگران میزان فشار طبیعی نوزاد را اندازه می گیرند. سپس اهرم را روشن می کنند. اکنون هر بار که نوزاد روی آن فشار می آورد، قطار در مسیر خود حرکت می کند. نوزادان دوباره بازی را به سرعت یاد می گیرند و برای به حرکت درآوردن قطار، اهرم را به میزان قابل توجهی بیشتر فشار می دهند. ❓اما این چه ربطی به حافظه دارد؟ هوشمندانه ترین بخش این تحقیق این است که پس از آموزش به نوزادان در یکی از این تکالیف برای چند روز، روو-کالیر بعداً آزمایش کرد که آیا نوزادان آن تکلیف را به خاطر می آورند یا خیر. هنگامی که نوزادان به آزمایشگاه برگشتند، محققان به سادگی آویز یا قطار را به آنها نشان دادند و بررسی کردند که آیا هنوز اهرم را با لگد و فشار می‌زنند یا خیر. 🔅روو-کالیر و همکارانش با استفاده از این روش دریافتند که در 6 ماهگی، اگر نوزادان به مدت یک دقیقه آموزش ببینند، می توانند یک روز بعد یک رویداد را به خاطر بسپارند. هر چه نوزادان بزرگتر بودند، بیشتر به یاد می آوردند. او همچنین دریافت که می‌توانید با آموزش دادن به نوزادان برای مدت طولانی‌تر و با دادن یادآوری به آنها وقایع را برای مدت طولانی‌تری به خاطرشان بسپارید - به عنوان مثال، با نشان دادن حرکت بسیار مختصر آویز به آنها. ⁉️اما اگر نوزادان می توانند در چند ماه اول زندگی خود خاطره سازی کنند، چرا مردم خاطراتی را از همان مراحل اولیه زندگی به خاطر نمی‌آورند؟ آیا فراموشی نوزادی را تجربه می‌کنیم، چون نمی‌توانیم خاطرات زندگی‌نامه‌ای(در مقابل خاطرات معنایی و مهارتی در آزمایش روو-کالیر) بسازیم؟ یا اینکه راهی برای بازیابی خاطرات نوزادی نداریم؟ هیچ کس به طور قطع نمی‌داند که چه اتفاقی می افتد، اما چند فرضیه علمی مطرح در این باره وجود دارد. 1️⃣یکی این است که برای شکل‌گیری خاطرات زندگی‌نامه‌ای باید حدی از درک از خود داشته باشید. شما باید بتوانید در مورد رفتار خود با توجه به ارتباط آن با دیگران فکر کنید. محققان این توانایی را در گذشته با استفاده از یک تکلیف تشخیص آینه به نام تست روژ آزمایش کرده‌اند. روی بینی کودک با یک نقطه از رژ لب قرمز یک علامت می‌گذارند. سپس محققان نوزاد را در مقابل آینه قرار می دهند. نوزادان کمتر از 18 ماه فقط به نوزاد ناز در انعکاس لبخند می زنند و هیچ سرنخی از اینکه خود یا علامت قرمز روی صورتشان را تشخیص دادند، نشان نمی دهند. بین 18 تا 24 ماهگی، کودکان نوپا بینی خود را لمس می کنند، حتی به نظر خجالت زده می شوند! 2️⃣توضیح احتمالی دیگر برای فراموشی نوزادی این است که از آنجایی که نوزادان تا اواخر سال دوم زندگی زبان ندارند، نمی‌توانند روایت‌هایی درباره زندگی خود بسازند که بعداً به یاد بیاورند. 3️⃣در نهایت هم یک تبیین زیستی مطرح شده است؛ هیپوکامپ، که منطقه ای از مغز است که تا حد زیادی مسئول حافظه است، در دوره نوزادی به طور کامل رشد نکرده است. منبع: The Conversation @CogniPlus

تحریک مغزی برای کمک به بیماران مبتلا به تباهی لکه زرد در یک پژوهش تازه محققان نشان دادند تحریک مغز مشکل خواندن را در بیماران مبتلا به دژنراسیون ماکولا یا همون تباهی لکه زرد بهبود می‌دهد. درمان‌های دارویی فقط پیشرفت این بیماری را کاهش می‌دهند، اما پژوهشگران واترلو نشان دادند که با تحریک TDCS می‌توانند مغز را طوری آموزش بدهند که از اطلاعاتی که دریافت می‌کند کارآمدتر استفاده کند. اهمیت این مطالعه این است که بدانیم بیماری تباهی لکه زرد شایع‌ترین دلیل کوری در افراد مسن است و این روش تحریک می‌تواند در درمان این بیماری خیلی مفید باشد. منبع: مجله علمی Brain Stimulation #تازه‌ها @CogniPlus

قدردانی استرس را کاهش می دهد یک مطالعه تازه نشان می‌دهد که قدردانی یک اثر مهارکننده استرس منحصر به فرد بر واکنش‌های استرسی و بهبودی پس از استرس روان‌شناختی حاد دارد که می‌تواند به بهبود سلامت قلبی عروقی کمک کند. پژوهشی که در دانشگاه ایرلندی Maynooth انجام شد، شامل 68 دانشجوی کارشناسی (24 مرد و 44 زن)، بین 18 تا 57 سال بود. این مطالعه از یک طرح آزمایشی استفاده کرد که در آن استرس به شرکت‌کنندگان القا شد و سپس واکنش‌پذیری قلبی عروقی و ریکاوری در پاسخ‌ها به استرس اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که حالت روانی قدردانی پاسخ‌های فشار خون سیستولیک پایین‌تری را در طول دوره آزمون استرس پیش‌بینی می‌کند، به این معنی که حالت قدردانی یک اثر کاهش دهنده استرس منحصر به فرد بر واکنش‌ها به استرس روان‌شناختی حاد و بهبودی پس از آن دارد. همچنین مشخص شد که تعادل عاطفی تأثیرات حالت قدردانی را تقویت می کند. منبع: International Journal of Psychophysiology #تازه‌ها @CogniPlus

آخرین نوآوری‌ها در تصویربرداری مغزی: LUMO شرکت Gowerlabs به تازگی یک دستگاه قابل حمل و پوشیدنی طیف‌نگاری کارکردی فروسرخ نزدیک (fNIRS) به نام LUMO طراحی کرده است. به طور خلاصه fNIRS سیگنال BOLD را با استفاده از نور از قشر مغز ثبت می‌کند. این فناوری در میان دانشمندان علوم اعصاب، پزشکان و روانشناسان به عنوان یک فناوری تصویربرداری امیدوارکننده از مغز مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، استفاده از فناوری fNIRS به دلیل وضوح تصویر پایین، حساسیت نامساوی قشر مغز، و استفاده از فیبرهای نوری حجیم محدودیت‌هایی به وجود آورده است. لومو LUMO که یک فناوری پوشیدنی، مقیاس‌پذیر و با انعطاف‌پذیری بالا است سعی کرده این محدودیت‌ها را برطرف کند. سازندگان ادعا می‌کنند که این دستگاه با دقت بیشتری تصویربرداری می‌کند -مثلا فقط در لوب فرونتال 400 کانال fNIRS تشکیل می‌دهد در حالی که دستگاه‌های عادی 30 کانال را پشتیبانی می‌کنند- و امکان تصویربرداری را در محیط‌های طبیعی فراهم می‌کند. جزئیات این فناوری جدید را در سایت Gowerlabs بخوانید. #تازه‌ها @CogniPlus

نتیجه معکوس استفاده از دستگاه‌های دیجیتال برای آرام کردن کودکان پژوهشگران دانشگاه میشیگان در یک مطالعه تازه نشان می‌دهند که استفاده مکرر از دستگاه‌های دیجیتال مثل تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها برای آرام کردن کودکان 3 تا 5 ساله با افزایش اختلالات عاطفی در کودکان، همراه است. این تاثیر در پسران و کودکانی که از خود بیش فعالی، تکانشگری و خلق و خوی شدید نشان داده باشند بالاتر است که باعث می شود آنها به احساساتی مانند عصبانیت، ناامیدی و غم واکنش شدیدتری نشان دهند. این دستگاه‌ها خصوصا در اوایل کودکی فرصت ایجاد و توسعه راهبردهای مقابله مستقل برای خودتنظیمی را از کودک می‌گیرند. استفاده از تکنیک‌های رفتاری مثل بیان احساسات با رنگ‌ها، درکنار مشخص کردن زمان و مکان و دلیل استفاده از دستگاه می‌تواند تا حدی از تاثیر منفی دستگاه‌های دیجیتال جلوگیری کند. منبع: مجله انجمن پزشکی آمریکا JAMA #تازه‌ها @CogniPlus

داشتن ارتباطات اجتماعی قوی و زندگی سالم‌تر پژوهشگران یک مطالعه جدید از داده های خود گزارش شده از بیش از 13000 نفر در 122 کشور استفاده کردند که در طول موج اول همه گیری کووید-19 جمع آوری شده بود. نظرسنجی ها قدرت پیوند افراد با حلقه های اجتماعی نزدیک، مانند خانواده و دوستان، و همچنین با گروه های گسترده مانند کشور، دولت و بشریت را ارزیابی کردند. رفتارهای بهداشتی مرتبط با بیماری همه گیر و سلامت روان و رفاه افراد نیز اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که فقط پیوند خانوادگی بر رفتارهای بهداشتی و سلامت اثرگذار است. این مطالعه همچنین نشان داد که داشتن پیوندهای قوی با حلقه های اجتماعی نزدیک و گروه های گسترده با سلامت روان و رفاه بهتر مرتبط است. نکته مهم این است که هرچه تعداد بیشتری از گروه‌هایی که افراد با آنها پیوند قوی داشتند بیشتر بود، مشارکت آنها در رفتارهای بهداشتی بیشتر و به‌زیستی روان‌شناختی گزارش‌شده‌شان بهتر بود، و اضطراب و افسردگی کمتری داشتند. مقاله اصلی: Science Advances #تازه‌ها @CogniPlus

اسکن‌های مغزی با دقت بالایی ایدئولوژی سیاسی را پیش بینی می‌کنند آیا می توانیم رفتار سیاسی را فقط با نگاه کردن به مغز درک کنیم؟ پاسخ پژوهشگران دانشگاه اوهایو یک بله نسبتا قاطع است! این پژوهشگران از تکنیک های پیشرفته هوش مصنوعی و منابع مرکز ابررایانه اوهایو برای تجزیه و تحلیل اسکن‌ها استفاده کردند. نتیجه: بین نتایج اسکن و گزارش‌های شرکت کنندگان از ایدئولوژی خود در مقیاس شش درجه ای از «بسیار لیبرال» تا «بسیار محافظه کار» همبستگی وجود داشت. در هنگام ثبت اسکن‌ها شرکت‌کنندگان تکالیف مختلفی انجام می‌دادند که معلوم شد با نوع ایدئولوژی آن‌ها مرتبط اند؛ مثلا اسکن تکلیف پاداش(برای سرعت پاسخ) می تواند افراطی‌گرایی سیاسی را پیش بینی کند و تکلیف همدلی(تشخیص عواطف چهره‌ها) با ایدئولوژی معتدل ارتباط معنی داری داشت. نقطه تمایز این مطالعه با سایر مطالعات اسکن مغزی در نگاه شبکه‌ای آن به مغز است، که نشان می‌دهد فعال شدن مناطق خاصی از مغز - آمیگدال، شکنج فرونتال تحتانی و هیپوکامپ - به شدت با گرایش سیاسی مرتبط است. منبع: PNAS Nexus #تازه‌ها @CogniPlus

همدلی انسانی باعث می‌شود حیوانات را بهتر درک کنیم ما انسان‌ها بر اساس صدای حیوانات، می‌توانیم تعیین کنیم که آیا حیوانی تحت استرس (یا هیجان‌زده) است یا نه، و اینکه آیا آن احساسات مثبت یا منفی است. همچنین توانایی ما در تفسیر صداها به عوامل مختلفی بستگی دارد، مانند سن، شناخت نزدیک از حیوانات و از همه مهمتر، میزان همدلی ما با افراد دیگر. مطالعه جدیدی که در دانشگاه کپنهاگ انجام شده روی همین مورد آخر کار کرده و نشان داده افرادی که امتیاز بالاتری در نمرات همدلی دارند، بهتر می توانند صداهای احساسی حیوانات را درک و رمزگشایی کنند. جزئیات این مطالعه را در Royal Society Open Science بخوانید. #تازه‌ها @CogniPlus

چرا باید به مغزتان اجازه خیال‌پردازی بدهید؟💫🪐⛵️ 🔅همه ما با حواس‌پرتی های خودبه‌خودی توجه آشنا هستیم. حین خواندن معمولا این حواس‌پرتی برای شما اتفاق می افتد. هر یک یا دو دقیقه، توجه شما به یک رویا منحرف می شود. شاید یک دقیقه وارد دنیای رویاها و خیال بشوید و بعد به مطالعه برگردید. در حین این سرگردانی ذهن، شبکه پیش‌فرض (DMN) روشن است و توجه شما از یک تکلیف خاص به سمت خیال‌پردازی منحرف می‌شود. در این قلمرو، ذهن ما پیوندهای مکان و زمان را می‌شکند و حافظه و خیال را در هم می‌آمیزد. هنگامی که به کارتان برمی‌گردید، شبکه مثبت تکلیف -که درست نقطه مقابل شبکه پیش‌فرض است- دوباره روشن می شود و توجه از خیال‌پردازی دور می شود. این نوسانات توجه در تمام طول روز تکرار می شوند. 💫با استفاده از شبکه مثبت تکلیف، کتاب‌های تاریخی می‌خوانیم و این واقعیت را رمزگذاری می کنیم که رئیسی بعد از روحانی رئیس جمهور شد. اما هنگامی که در لحظه بعد، روحانی را راننده یک کلید غول پیکر تصور می کنیم که ما را به فضا می برد و به این فکر می کنیم که زندگی در مریخ چه حسی دارد، داریم کار بسیار مهمی برای مغزمان انجام می‌دهیم؛ وارد شدن به حالت پیش فرض، جایی که بهترین ایده های ما از آن سرچشمه می گیرد! 🪴خیال پردازی برای کار خلاق ضروری است. ایده‌های نوآورانه ما ابتدا از DMN بیرون می‌آیند، جایی که ایده‌های خودانگیخته و پیش‌آگاه می‌توانند به هم متصل شوند. بسیاری از این ایده‌ها بیهوده‌اند، اما تعداد کمی از آنها ارزش کافی برای برانگیختن علاقه سایر شبکه‌ها به مغز را دارند که ایده‌ها را درک، اصلاح و توسعه می‌دهند. این فرآیند در مغز خیلی پیچیده‌تر است، اما همه چیز با تولید ایده های بدیع و شگفت انگیز توسط DMN شروع می شود. خلاصه اینکه؛ طبق شواهد زیستی-عصبی خیال پردازی نه یک اشکال بلکه یک ویژگی جذاب و کاربردی ذهن ماست. منبع: www.fastcompany.com @CogniPlus