بسم الله الرحمن الرحیم

بنگر .

بنگر به این دریا و جنگل و اسمان و زمین

بنگر که چگونه هر روزشان ساکن و بی احساس است

بنگر .

بنگر که پشت هر زمین و آسمان و کیهان و کهکشان و دریا و جنگل و تنه ی خشکیده ی درخت پیر و سنگ های رسوب شده ی انتهای دریا و مهتاب و ماه و خورشید و ستاره ها و مجدداً سیاره ها و کیهان و کهکشان و حتی مجدداً بنگر به دریا .

به موج هایی که بعد هر لحظه موج دیگری در پسشان است

بنگر .

ببین که چگونه هر روز برای تو طلوع میکند و کرم خاکی در پسِ کفش پسرک میمیرد و پیله ی کرم دیگری پروانه میشود .

بنگر.

بنگر که ماهیِ قرمزِ عید میمیرد و کوسه در آب بچه کوسه ای را به دنیا میاورد .

بنگر که حباب های رودخانه های شمال که میترکند و میترکند و میترکند