این پیام رو فوروارد کنید؛🌪 تا من شمارو به یه "شیء نفرین‌شده" تشبیه کنم که این تشبیه برگرفته از یه ترومای احتمالی توی زندگیتونه که ممکنه روی شما تاثیر گذاشته باشه و یه حس ته‌نشین شده، آشنا و مرموز بهتون بده. [بعد از فوروارد لطفا لینک رو بفرستید اینجا]🪄

تو دری بودی که یه‌بار کامل باز شده بود. اما یکی موقعِ ورود، برگشته بود برای "چیزای کوچیک" و دیگه هیچوقت برنگشته بود. برای : ماه شب های تار💘.

تو یه آلبوم عکس بودی. هربار ورق میخوردی، آدم‌ها مطمئن نبودن اون عکس‌ها مال خودشونه یا فقط "احساسِ یه زندگی ایده‌آله که باید می‌داشتن" برای : از یادم مبر💘.

تو یه آینه‌ی قدیمی بودی که هرکی توش نگاه می‌کرد، یه نسخه‌ از خودش رو میدید که هیچوقت تصمیمِ اشتباه نگرفته بود؛ و همین باعث دیوونه شدنش میشد. برای : بابای پونیو💘.

تو خیابونی بودی که همه اسمشو بلد بودن، اما هیچکس مسیرشو نه. هربار واردت می‌شدن، احساس آشنایی داشتن، اما جهت هارو گم میکردن. و بدترینش این بود که هیچکس احساس ترس نمیکرد، فقط مطمئن نبود کجاست. برای : سارا خانومی💘.

تو لحظه‌ای بودی که همه بعدا میفهمیدن که چقدر مهم بوده. اما سر وقتش، فقط یک لحظه‌ی معمولی به نظر میرسیدی. برای : آیماه خانومی💘.

تو بارونی بودی که وقتی میباریدی، هیچکس نمی‌فهمید چرا دلش سنگین‌تر می‌شه، نه خیس‌تر. برای : موهیتو💘.

تو یک تابِ زنگ‌زده توی یه پارک متروکه بودی. هر بار کسی سوار میشد، یه لحظه حس میکرد هنوز منتظر کسیه که هیچوقت نیومده. ولی یادش نمیومد کی. برای : سنا خانومی💘.

تو اتاقی بودی که هنوز چراغش روشن بود، اما کسی که باید اونجا میبود، خیلی وقت پیش اونجا رو ترک کرده بود. و عجیب‌تر اینکه هیچکس مطمئن نبود کی قرار بوده اونجا باشه. برای : گه‌گداری💘

تو نقشه‌ای بودی که مسیرارو کامل نشون میدادی، اما هربار که آدما نگاهت میکردن، نقطه‌ی شروع عوض میشد. و آدما کم‌کم یاد میگرفتن که شاید اصلا هیچوقت هیچ شروعی وجود نداشته. برای : تلفا خانومیم💘.

تو عکسی بودی که گوشه‌ش سوخته بود، نه وسطش. و همین کافی بود که همه فکر کنن مهم‌ترین بخشِ عکس دقیقا همون جایی بوده که دیگه دیده نمیشه. برای : Stray stranger💘.

تو جمله‌ای بودی که اگه کسی شروعت میکرد، میفهمید همه‌چیز از اول یکم اشتباه بوده. برای همین همیشه نصفه رها میشدی. برای : گلایل سپید💘.