تو خیابونی بودی که همه اسمشو بلد بودن، اما هیچکس مسیرشو نه. هربار واردت می‌شدن، احساس آشنایی داشتن، اما جهت هارو گم میکردن. و بدترینش این بود که هیچکس احساس ترس نمیکرد، فقط مطمئن نبود کجاست. برای : سارا خانومی💘.

تو لحظه‌ای بودی که همه بعدا میفهمیدن که چقدر مهم بوده. اما سر وقتش، فقط یک لحظه‌ی معمولی به نظر میرسیدی. برای : آیماه خانومی💘.

تو بارونی بودی که وقتی میباریدی، هیچکس نمی‌فهمید چرا دلش سنگین‌تر می‌شه، نه خیس‌تر. برای : موهیتو💘.

تو یک تابِ زنگ‌زده توی یه پارک متروکه بودی. هر بار کسی سوار میشد، یه لحظه حس میکرد هنوز منتظر کسیه که هیچوقت نیومده. ولی یادش نمیومد کی. برای : سنا خانومی💘.

تو اتاقی بودی که هنوز چراغش روشن بود، اما کسی که باید اونجا میبود، خیلی وقت پیش اونجا رو ترک کرده بود. و عجیب‌تر اینکه هیچکس مطمئن نبود کی قرار بوده اونجا باشه. برای : گه‌گداری💘

تو نقشه‌ای بودی که مسیرارو کامل نشون میدادی، اما هربار که آدما نگاهت میکردن، نقطه‌ی شروع عوض میشد. و آدما کم‌کم یاد میگرفتن که شاید اصلا هیچوقت هیچ شروعی وجود نداشته. برای : تلفا خانومیم💘.

تو عکسی بودی که گوشه‌ش سوخته بود، نه وسطش. و همین کافی بود که همه فکر کنن مهم‌ترین بخشِ عکس دقیقا همون جایی بوده که دیگه دیده نمیشه. برای : Stray stranger💘.

تو جمله‌ای بودی که اگه کسی شروعت میکرد، میفهمید همه‌چیز از اول یکم اشتباه بوده. برای همین همیشه نصفه رها میشدی. برای : گلایل سپید💘.

تو آهنگی بودی که همه فقط قسمتِ اولش رو بلد بودن، چون هیچکس جرأت نکرده بود ادامه‌شو گوش کنه. برای : girl in red💘.

تو خوابی بودی که کاملاً واقعی به نظر میرسیدی؛ اما هیچ بخشی از تو، توی بیداری حتی به عنوان خاطره هم قابل پذیرش نبود. برای : Night watch💘.

تو یه آسانسور قدیمی بودی که بین طبقات گیر کرده بود، اما هیشکی برای نجاتش تلاشی نمیکرد. چون کسی توش نبود. برای : غزلات💘.

برا من میم مالکیت گذاشته آی جماعت😉(و لیث)