?

سینهٔ تاریکِ من، سنگ قبر آرزو بود.

سقفِ آزادی، رابطه مستقیم با قامت ‌فکری مردمان دارد. در جامعه‌ای که قامت تفکر و همت مردم کوتاه باشد، سقف آزادی هم به همان نسبت کوتاه می‌شود. وقتی سقف کوتاه باشد، آدم‌های بزرگ سرشان آنقدر به سقف می‌خورد که حذف می‌شوند، آدم‌های کوتوله اما، راحت جولان می‌دهند. مردمِ عوام هم برای بقا آنقدر سرشان را خم می‌کنند که کوتوله می‌شوند. و سقف‌ها پایین و پایین تر می‌آیند. و مردم، بیشتر و بیشتر قوز می‌کنند، تا اینکه کمرشان خم می‌شود و دیگر نمی‌توانند قد علم کنند. [۱۴]

او باد بود؛ رها، نترس و گذرا. کسی را نداشت و کسی را نمی‌خواست.