به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود؛
چه شد که بر سر مهر آمدی،وفا کردی؟
منم که جور و جفا دیدم و وفا کردم
تویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی
-چه شد
رشته ای بر گردنم افکنده دوست
میکشد هر جا که خاطرخواه اوست
رشته بر گردن ، نه از بی مهری است
رشته ی عشق است و بر گردن نکوست .
_سعدی
آب واقعا مایه حیاته! اگه نبود چایی نمی بود اگه چاییم نبود؛
زندگی بیشتر نابودم میکرد.