من تو را میخواهم از دنیا، به هر منزل که هست
ای که منزل در دلم داری و من در جستنت
ای بیوفا، رسمِ وفا از غم نیاموزی چرا؟
غم با همه بیگانگی باز هم به ما سر میزند...
تو را به قهوه چه حاجت؟ که چشمهای خوشات
دو قهوهخانهی دنجاند اگر که باز کنی!