من دچار توم ، و تو... تو دچار رفتتی.))

چرا به جای لعنت فرستادن به تاریکی یه چراغ روشن نمی‌کنی..؟ _مغازه خودکشی

دلم هر لحظه از داغی به داغِ دیگر آویزد؛ چو بیماری که گرداند زِ تابِ درد بالین را.. - صائب تبریزی

برای کی مهمه؟

هیچ ابری موجبِ خاموشیِ خورشید نیست؛ رو سیاه است آن‌که کوشیده‌ست در تحقیرِ من..

تو دایره ارتباطم فقط من و دایره موندیم.

فرار میکنم به سرعت؛لحظه ای بعد پرسیدم که از کِه..؟ هیچ جواب نیافتم جز خود..‌ من ناامیدانه جسورانه و با تمام ترس و درد و رنج هایم از خود ِدردمندم فرار میکنم. یقینا پایانی ندارد جز نابودی من و خود و سایه ی مان.. #خویش نوشت

آره رسیدن خوشبختیه؛ولی تلاش کردن و نرسیدن ماورای بدبختی محسوب میشه!

یک دلِ آسوده نتوان یافت در زیر فلک در بساط آسیا یک دانه‌‌‌ی نشکسته نیست _صائب تبریزی

افسوس من مرده‌ام؛ و شب هنوز هم... گویی ادامه‌ی همان شب بیهوده‌ست! آیا شما که صورت‌تان را ، در سایه‌ی نقاب غم‌انگیز زندگی مخفی نموده‌اید؛ گاهی به این حقیقت یأس‌آور اندیشه می‌کنید.. که زنده‌های امروزی.. چیزی به جز تفاله‌ی یک زنده نیستند؟ گویی که کودکی در اولین تبسّم خود؛ پیر گشته است _فروغ فرخزاد