زندگی میکنم! هر چه بادا باد!
به خاطر مادرم زندگی میکنم که تا آخرین لحظه، از آرزوی خوشبختیِ من دست برنداشت.
میخواستم محکم بمانم، کوه باشم!
در بحر طوفانزای وحشت، نوح باشم!
خاری به چشم تیرهی اندوه باشم!
باری، ز دستم بر نیامد گریه کردم ...