𝗖𝗋𝘆𝗂𝗻𝗀 𝗿𝘰𝘰𝗺
باغ بی آب وعلف باشد چه خواهد آرزو؛ باغبانش میوه های کال میخواهد چکار.؟
درظاهرندارد چو رُخ دلبر نَما؛
درکنارِ کُنج لبها خال میخواهد چکار..؟
بر من ببخش، گاه چنان دوست دارمت؛
کز یاد میبرم که مرا بردهای ز یاد...
_فاضل نظری
همیشه آدمهای ساکت را دوست داشتهام.
هیچگاه نمیفهمی در حال رقصیدن در رویای خود هستند یا دارند سنگینی بار هستی را به دوش میکشند.