من به تنهایی معتاد بودم؛اگر هر روز کمی با خودم خلوت نمیکردم مثل این بود که ضعیف تر می شدم. چیزی نبود که به آن افتخار کنم!اما وابسته اش بودم. تاریکی داخل اتاق ،برایم مثل نور آفتاب بود. _چارلز بوکوفسکی

نیازمند ایونت گریه 🙏🏻

به هرکس شاخ و برگی داده بودم قدردانی کرد؛ که اکنون قدر یک جنگل کنار خود تبر دارم.

وقتی برای دیگران لقمه‌ی بزرگ‌تر از دهان‌شان باشی؛ آن‌ها چاره‌ای ندارند جز آن‌که خردت کنند تا برایشان اندازه شوی.

_از بامداد تا شامگاه چه میکنید؟ -خود را تحمل میکنم.

جمعیت اطراف مرا یار میپندارد یعقوب غریب است میان پسرانش

عدالت میتونه کثیف‌ترین و غیر واقعی ترین کلمه‌ای باشه که به زبون میاری.

اره تموم میشه،ولی تهش چی میمونه از من؟