واکنش کاربران خارجی به بازسازی سه‌روزهٔ پل راه‌آهن یحیی‌آباد کاشان: «دیروز قطارم به لندن ۲ ساعت تأخیر داشت (قرارم هم از دست رفت). در حالی که قرار بود مسیرش فقط یک ساعت باشه. الان هم قطارم به کاردیف ۵۰ دقیقه تأخیر داره (می‌خوام برم یه فیلم ضبط کنم). ‌ اون‌وقت تو ایران، با وجود تحریم‌های تاریخی، چند روز بعد از اینکه ریل قطار بمباران می‌شه دوباره قطارها راه می‌افتن.» | @DailyTwet |

واکنش کاربران خارجی به بازسازی سه‌روزهٔ پل راه‌آهن یحیی‌آباد کاشان: ‌«۷ آوریل پل بمباران شد، سه روز بعد (۱۰ آوریل) دوباره ساخته شد. کشوری که از صنعتگرها و سازنده‌ها تشکیل شده باشه همیشه موفق‌تره از کشورهایی مثل 🇳🇬 نیجریه که پر از اسکیتمیکرها، آدم‌های رسانه‌ای و تولیدکنندهٔ محتوا، وکیل‌ها و مدافعان دموکراسیه.» | @DailyTwet |

واکنش کاربران خارجی به بازسازی سه‌روزهٔ پل راه‌آهن یحیی‌آباد کاشان: «مردم درک نمی‌کنن کشورهای صنعتی چقدر سریع می‌تونن دوباره بسازن. آلمان فقط چند سال بعد از جنگ جهانی دوم تقریباً کامل خودش رو بازسازی کرده بود و چند سال بعدش هم اقتصادش به سطح قبل از جنگ برگشت. ‌ با توجه به اینکه میزان “خرابی” ایران شاید حدود ۰٫۰۱٪ اون یا حتی کمتره، احتمالاً ایران می‌تونه همه چیزهایی رو که نابود شده تو عرض چند ماه دوباره بسازه. عملاً کارزار آمریکا تقریباً هیچ کاری با ایران نکرده و هیچ آسیب ماندگار یا دائمی‌ای ایجاد نکرده. ‌ همهٔ «پتروشیمی‌ها» و «کارخونه‌های فولاد»ی که هدف قرار گرفتن فقط آسیب‌های جزئی دیدن که نهایتاً تو چند روز، چند هفته یا چند ماه قابل تعمیره. ‌ آمریکا در حد کسری از یک تریلیون دلار خرج کرده تا ایران رو فقط چند هفته عقب بندازه؛ اون هم در حالی که برای ایران یه منبع درآمد جدید بزرگ ایجاد کرده که اقتصادش رو با درصدهای دو رقمی تقویت می‌کنه.» | @DailyTwet |

واکنش کاربران خارجی به بازسازی سه‌روزهٔ پل راه‌آهن یحیی‌آباد کاشان: ‌«ایران داره تاب‌آوری فوق‌العاده‌ای از خودش نشون می‌ده توی این جنگ — داره زیرساخت‌هایی رو که نابود شده بودن دوباره سرپا می‌کنه و ظرف فقط چند روز همه‌چیزو برمی‌گردونه سرِ جاش.» | @DailyTwet |

«اسرائیل خودش اعتراف کرده که دیروز یه مراسم عروسی رو تو شهر غزه بمباران کرده. ۷ نفر رو کشتن، از جمله یه نوزاد ۴ ماهه. از این خبر تو هیچ شبکهٔ خبری‌ای چیزی نمی‌شنوی، چون قربانی‌ها فلسطینی بودن و کار اسرائیل بوده. اگه یه عروسی اسرائیلی بمباران می‌شد، الان اسم‌ها، چهره‌ها و داستان زندگی تک‌تکشون همه‌جا پخش شده بود.» | @DailyTwet |

‌«حالا هم دولت لبنان داره می‌ره واشنگتن، فقط برای بحث عادی‌سازی روابط با اسرائیل، اون هم بدون هیچ مذاکره‌ای برای آتش‌بس. واقعاً حالم به هم می‌خوره که حتی بخوام دربارهٔ این حرف بزنم.» | @DailyTwet |

‌«ایران یه پلِ بمباران‌شده رو تو ۳ روز دوباره می‌سازه، ولی اون چالهٔ وسط مسیری که هر روز ازش رد می‌شی ماه‌ها همون‌طور دست‌نخورده می‌مونه، چون پول مالیاتت داره صرف جنگ‌های اون‌ور دنیا می‌شه.» | @DailyTwet |

شایل بن افرایم (Shaiel Ben‑Ephraim) | تحلیلگر اسرائیلی: «از ۷ اکتبر حتی یه روز هم نبوده که اسرائیل کسی رو نکشته باشه. حتی یه روز. قبل از اونم توی ۲۰۲۳ بالای ۲۰۰ تا فلسطینی رو کشته بود. یه کشور معتاد به کشتار.» | @DailyTwet |

*بری روزن (Barry Rosen) | دیپلمات پیشین آمریکایی و گروگان سابق سفارت آمریکا در ایران (۱۹۷۹–۱۹۸۱):* «من حدوداً سی‌وچند سالم بود که دانشجوهای ایرانی منو کشوندن تو یه اتاق و گفتن جایی نمی‌ری. ۴۴۴ روز بعد بالاخره از اونجا بیرون اومدم. از اون موقع تا حالا دهه‌ها گذشته و من مدام سعی کردم بفهمم بین دو کشور ما چی شد — و چرا هنوز هم همین داستان‌ها ادامه داره. پس با من دربارهٔ ایران طوری حرف نزنید انگار یه مفهوم انتزاعیه. من وسط اون رویارویی زندگی کردم. لمسش کردم. برای همینه که هنوز آماده نیستم این آتش‌بس رو کاملاً بی‌ارزش بدونم، با اینکه خیلی چیزهاش اعصاب‌خردکنه. مذاکرات تو پاکستان ممکنه به هیچ جا نرسه. ممکنه قبل از اینکه حتی درست شروع بشه فروبپاشه. من شکست خوردن دیپلماسی آمریکا با ایران رو بیشتر از اون‌قدری دیدم که بتونم بشمرم، و معمولاً هم به همون دلایل تکراری — غرور زیاد، صبر کم، و اسرائیل که یه گوشه اتاق با کبریت ایستاده. ولی یه چیزی هست که از ته دل می‌دونم: یه جنگ دیگه ایران رو از پا درنمیاره. همین الان امتحانش کردیم. جواب نداد. ایران نمی‌شکنه — ضربه رو جذب می‌کنه، خودش رو تطبیق می‌ده و صبر می‌کنه. من اون سرسختی رو از نزدیک، طی همون ۴۴۴ روز، دیدم. چیزی که بیشتر از همه آزارم می‌ده این نیست که ایران تو این مقطع دست بالا رو داره — اینه که ما خودمون این موقعیت رو بهش دادیم. چارچوبی که تهران پیشنهاد داده داره این مذاکرات رو جلو می‌بره. ایران هنوز تنگه هرمز رو کنترل می‌کنه. هنوز عوارض می‌گیره. ترامپ هم به پیشنهادشون نگاه کرده و گفته قابل‌اجراست. فکر نمی‌کردم یه روز همچین چیزی ببینم، ولی خب رسیدیم به اینجا. ایران می‌خواد همه‌چیز روی میز باشه — تحریم‌ها، حق غنی‌سازی، خروج نیروهای آمریکایی، و توافقی که لبنان و غزه رو هم در بر بگیره. هضمش برای خیلی‌ها سخته. و اسرائیل هم که اصلاً به این گفت‌وگو دعوت نشده، از همین حالا روشن کرده قصد نداره خودش رو محدود به چنین توافقی بدونه. همین بخش بیشتر از همه نگرانم می‌کنه. چون اگه اسرائیل به بمباران ادامه بده و واشینگتن نتونه یا نخواد جلوش رو بگیره، هیچ‌کدوم از این‌ها دوام نمیاره. با این حال — و این رو کسی می‌گه که دلایل زیادی برای بی‌اعتماد بودن به تهران داره — فکر نمی‌کنم دوباره برگردیم به جنگ تمام‌عیار. نه چون کسی ناگهان عاقل شده، بلکه چون حساب‌وکتابش جور درنمیاد. دور دوم هم همون‌جوری تموم می‌شه. ایران هنوز تنگه رو کنترل می‌کنه. اقتصاد جهانی هنوز وقتی تهران قدرت‌نمایی می‌کنه می‌لرزه. چیزی که داریم به سمتش می‌ریم صلح نیست. یه چیز کوچیک‌تر و خیلی شکننده‌تره — دو کشوری که بی‌سر و صدا توافق می‌کنن امروز همدیگه رو نابود نکنن؛ بدون کاغذبازی و بدون هیچ تضمینی. من می‌دونم زنده موندن با یه چیز به این شکنندگی چه حسی داره. ۴۴۴ روز، تمام چیزی که داشتم همین بود.» | @DailyTwet |

مونیر شهاده (Mounir Shehadeh) | ژنرال بازنشسته ارتش لبنان و کارشناس مسائل نظامی و راهبردی: «تنگه هرمز، خرمشهر، خیبرشکن، الماس، فادی، برکان، کاتیوشا، کورنت و خون شهدا هستن که جلوی جنگ علیه لبنان رو می‌گیرن؛ نه چیز دیگه‌ای. هرقدر هم زاری کنید و مانور بدید… هر کاری هم بکنید، واقعیت همینه. همین که آمریکایی‌ها، اسرائیلی‌ها و مسئولای لبنان اینو می‌دونن، خودش کافیه.» | @DailyTwet |

ملانی دارریگو (Melanie D’Arrigo) | فعال سیاسی مترقی و نامزد پیشین کنگره آمریکا از حزب دموکرات: «میگن: “ایرانی‌ها ظاهراً نمی‌فهمن هیچ کارتی دستشون نیست…” در حالی که در واقع یه تنگه دستشونه.» | @DailyTwet |