_

اون زخم از طرف کسی بود که بهش میگفتم دوست،به‌خاطر همین انقدر درد داشت!

تو فکر می‌کنی من زنده مانده‌ام؟ نه عزیزِمن، دوام آوردن که به معنای زنده بودن نیست.

نم نم بارون>>>>>

آمد کنارم نشست، سرش را به دامنم گذاشت ، پاهاش را دراز کرد و چشم‌هاش را بست: کارم از تکیه گذشته.دلم می‌خواهدتوی بغلت بمیرم. [سال بلوا / عباس معروفی]

خدایا اعصاب و روان مرا حفظ کن...

: )

بالهای شکسته‌ی پروانه‌ها را ترمیم میکرد اما نیاز داشت کسی قلب آسیب دیده‌ی او را ترمیم کند که ناگهان همگی رفتند او ماند و خودش و دو بالِ شکسته‌ی دردناک.

دیگر وطن را با "ت"بنویسید زیرا تن های زیادی در آغوشش جان داده اند.

_

خدایا شاید اگه من جات بودم‌نمیزاشتم اون شب چیزیشون بشه ، میزاشتم علی به ۲۰۷مشکیش برسه ، میزاشتم سپهر لباس دامادیشو تن بزنه ، میزاشتم مانی برگرده پیش باباش ، میزاشتم سینادوباره صبح بلند بشه و به گلاش برسه ، نمیزاشتم ی دختر مغز باباشو کف خیابون ببینه ، میزاشتم عاشقا بجای بغل کردن جنازه عشقشون تن گرمشونو بغل کنن ، میزاشتم جوونا سالم برگردن خونه هاشون ، خدایا اگه جات بودم نمیزاشتم سر بی گناه بالای دار بره ، نمیزاشتم به دخترامون تجاوز بشه ، نمیزاشتم مزاری باشه که خانواده ها سرش برقصن ، خدایا اگه جات بودم این همه خانواده رو داغدار نمی‌کردم.