و اما
موقع شبی
و شاید روزی و بامدادی
من خواهم رفت. . .
از دنیایی که متعلق به من نیست !
از زمینی که مرا بیهوده
بدان بسته اند .
بعضی مواقع یه حس تنهایی عجیبی بهت دست میده انگار همه با همن و خوشحالن، ولی تو تنهایی و تو خودتی.
روزی خواهیم فهمید که
قوی ترین انسان هاهمان هایی بودند
که شب هابی صدا گریستند
و صبح ها با لبخند برخاستند.