«و اگر اندوهت آنقدر زیاد شد که کسی را
برای حرف زدن پیدا نکردی ، سمت من بیا ،
حتی اگر تمام پلهای پشتسرت را خراب کرده باشی.»
کاش آدما ادا در نیارن!
ادای دوست داشتن، ادای احترام،
ادای نگران شدن و ادای آدم خوب بودن..
چرا بیهوده میکوشی که بگریزی ز آغوشم..؟
از این سوزندهتر ، هرگز نخواهی یافت آغوشی .