«و من زندهام
به بویِ آدمهای خوب،
خاطراتِ فراموش نشدنی و تلاش برای روزهای بهتر.»
یکی از خصوصیات بزرگ شدن اینه که
یاد میگیری قرار نیست آدما همون قدری
که تو دوسشون داری، دوست داشته باشن.
بزرگترین پشیمانیام ساعتها جمله ساختن
برای کسانی بود که لیاقتِ یک کلمه را هم نداشتند.
اشکالی ندارد…
میگذرد، همیشه میگذرد.
اما نمیدانم، وقتی بگذرد، از من چه باقی میماند.
-