‌‌‌‌

همه عاشق قدرتیم،همه تشنه‌ایم،به دنبالشیم. چون قدرت به ادم حس پرواز میده‌،چون از تو چیزی میسازه که نیستی. هرچقدر زشت،اما دیگران بهت احترام میذارن. با همه‌ی کمبودهات،با همه‌ی پلیدی هات و کم‌کم؛عاشقت میشن. -ه.س

بازیگرا‌هفت‌فصل‌بهم‌ابرازعلاقه‌میکنن اما‌هیچوقت‌عاشق‌هم‌نمیشن چون"بازیگرن".

-چقدر آدمای این خونه بلدن نقش بازی کنن. د‌.گ

-آواز‌قو سر میدهم آواز قو؛ تا که رَسَد نِدایم دور؛ آرام و بی ریاست هرسو؛ روشنی قلبم کم‌سو؛ به دنبال عدالتم هر کوی؛ هر جا رسد آواز قو؛ می‌نشینم بر لب هرجوی؛ بر انعکاس نور و هور؛ جوهر و کاغذ دهد حالم دوا؛ ز حال دیگر سر دهد آواز مرا؛ -ملینآ

-نیلوفر‌خونین؛ میگویمد میرسد بهاری از راه؛ بهاری از غنچه و شادابی و آوازها؛ در این فصل زمستان و برف و بوران؛ قلب هایمان همه سرد و سوزان؛ زمانی بودند نیلوفر‌ها نوران؛ اما حالا هستند دریاچه‌ها خونین؛ قاضی گوید این است کار نیلوفرها؛ گرچه اینجاست سرزمین کوران؛ -ملینآ

When the Liliumes come up with the sun, in the air.. and the Snowdrops come down with the moon, under earth..

هیچکس نمیتواند با قاطعیت بگوید که تمامی قاتلان به دار اویخته شدند و دنیا غرقِ پاکیست. قاتلی در بین ماست،که نقاب ایمان را بر صورت کشیده و میلش به خون و خون‌خواری را پنهان می‌کند. البته،قاتل داریم تا قاتل؛کلماتند که بیشتر از گلوله ها آدم کشتند. در قالب شوخی،نمایش یا بازیگوشی هرحرفی که سالها بود در دهانشان مزه میکرد را با نهایت خشم و نفرت فریاد میزنند،اما وقتی متوجه می شوند که زهرِ نیشِ حرف‌هایشان دارد طرف مقابل را از پا در میاورد منّت می‌گذارند که آن خرگوشِ سپیدِ بی گناه خودشانند و با یکی عذرخواهی سرسری گذر میکنند. اما آن روباهِ مکّار چه؟آن روباه که از ترس و شوک قلبش میخواد از جا کنده شود شه؟آن روباه که خرگوش آن را گول زد چه؟.. ب.