خواهم كه به خلوتكده ای از همه دور من باشم و من باشم و من باشم و من

مشتاق توام چنان که مخمور به می _وحشی بافقی

آرام باش عزیز من آرام باش حکایت دریاست زندگی گاهی درخشش آفتاب برق و بوی نمک ترشح شادمانی گاهی هم فرو میرویم چشم هایمان را می‌بندیم همه جا تاریکی ست آرام باش عزیز من آرام باش دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم و تلألو آفتاب را میبینیم زیر بوته ای از برف که این دفعه درست از جایی که تو دوست داری طالع می شود. شمس لنگرودی

نشود فاش کسی آن‌چه میان من و‌توست تا اشارات نظر نامه‌رسان من توست گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم پاسخم گو به نگاهی که زبان من وتوست #هوشنگ_ابتهاج