می‌دانید طبع بشر طوری است که تا از نعمتی برخوردار است قدر حقیقی آن ‌را نمیداند. امّا همین که از دستش رفت آن‌ وقت بدان قدر و قیمت می‌گذارد، در عزیز و محترم شمردن آن‌ زیاده‌روی می‌کند. کتاب:هیاهوی‌بسیار‌ برای هیچ📗🌿

_

و از میان زخم هایمان سبز خواهیم شد.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری #سعدی

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو... #مولانا_جان

ز روز گذر کردن اندیشه کن پرستیدن دادگر پیشه کن بترس از خدا و میازار کس ره رستگاری همین است و بس #فردوسی

دیدی که چه غافل گذرد قافله ی عمر بگذاشت به شب خوابت و بگذشت شبابت #شهریار

_

‌فتنه‌ی چشمِ تو چندان ره بیداد گرفت که شکیب دل من دامن فریاد گرفت آن که آیینه‌ی صبح و قدح لاله شکست خاک شب در دهن سوسن آزاد گرفت آه از شوخی چشم تو که خونریزِ فلک دید این شیوه‌ی مردم‌کُشی و یاد گرفت منم و شمع دلِ سوخته، یارب مددی که دگرباره شب آشفته شد و باد گرفت شعرم از ناله‌ی عشّاق غم‌انگیزتر است داد از آن زخمه که دیگر ره بیداد گرفت سایه! ما کشته‌ی عشقیم، که این شیرین‌کار مصلحت را مدد از تیشه‌ی فرهاد گرفت #هوشنگ_ابتهاج

‹ اُمید › تقلا میکند برای روییدن . .🌱'!

لاابالی چه کند دفتر دانایی را طاقت وعظ نباشد سر سودایی را دیده را فایده آن است که دلبر بیند ور نبیند چه بود فایده بینایی را عاشقان را چه غم از سرزنش دشمن و دوست یا غم دوست خورد یا غم رسوایی را #سعدی

بیچاره دلم که چشم مست او صد توبه، به یکباره بشکستش..! #مولانا