به این عکس نگاه کنید ، اول به چی توجه کردید؟ جزئیات و شکل خود ماهی ها؟ یا فضا و محیطی که ماهی ها توش هستن و روابط بین ماهیا؟ بتظرتون یه ژاپنی این عکس رو چطور میبینه ؟ یه آمریکایی چطور؟

🌐 (Holistic Thinking Style) سبک تفکر کل‌نگر 🦋تعریف : فرد کل‌نگر معمولاً یه پدیده رو به‌عنوان بخشی از یک سیستم بزرگ‌تر می‌بینه و بیشتر به رابطه‌ی بین اجزا، زمینه و شرایط توجه می‌کنه... 🎐مثال : اگه یه دانشجو مردود بشه ، ذهن کل‌نگر می‌پرسه : > «چه اتفاقاتی توی زندگی، محیط، رابطه با معلم، خانواده، خواب و شرایطش ممکنه روی عملکردش اثر گذاشته باشه؟» 🔬 (Analytic Thinking Style) سبک تفکر تحلیلی 🦋تعریف : فرد تحلیلی بیشتر تمایل داره یک مسئله رو به اجزای جدا جدا تقسیم کنه و هر جزء رو مستقل بررسی کنه. 🎐مثال همان دانش‌آموز: > «چند ساعت مطالعه کرده؟ > چند سؤال رو اشتباه جواب داده؟ > کدام مباحث را بلد نبوده؟ > مشکل از کدام بخش امتحان بوده؟» یعنی بعد از بررسی اجزا، به نتیجه می‌رسه... به طور خلاصه ، تفاوت خیلی ساده‌شون اینه: Holistic: 🧩 «این چیزها چطور به هم مرتبط‌اند؟» Analytic: 🔍 «این مسئله از چه اجزایی تشکیل شده و هر جزء چه نقشی دارد؟» و یک نکته‌ی مهم: هیچ‌کدوم ذاتاً بهتر نیستن. هرکدوم توی موقعیت خاصی مزیت دارن؛ تفکر تحلیلی برای تجزیه‌ی دقیق مسائل و تفکر کل‌نگر برای دیدن ارتباطات و زمینه‌ی گسترده‌تر مفیده.

توجه کنید ‌که این موضوع با فانکشن های N و S در MBTI فرق داره، منافاتی نداره که شما جزیی نگر باشید ولی Hoslitic thinking style داشته باشید و بالعکس...

در پژوهش‌های روان‌شناسی فرهنگی، الگوی معروف اینه : 🌏 شرق آسیا (مثل چین، ژاپن و کره) → به‌طور میانگین Holistic / کل‌نگرتر هستن 🌎 غرب (به‌خصوص آمریکای شمالی) → به‌طور میانگین Analytic / تحلیلی‌تر و جزئی‌نگرتر این تفاوت توی پژوهش های Richard Nisbett و همکارانش مطرح شد. توی یه آزمایش معروف که عکسش رو همون اول گذاشتم، به افراد تصویری از یک ماهی در میان گیاهان و حباب‌ها نشون دادن. افراد با سبک کل‌نگر بیشتر به رابطه‌ی ماهی با محیط توجه کردن، درحالی‌که افراد با سبک تحلیلی بیشتر روی خودِ ماهی به‌عنوان یک شیء مستقل تمرکز کردن.... نکته

جمع بندی کل حرفامون این بودش💘 خدمت شما

رهبر شهید انقلاب: «تفکّر ساعة خیر من عبادة سنة» این تفکر از نوع تفکرِ مراجعه‌ی به باطن و روح و دل انسان است که حقایق را روشن میکند و باب حکمت را بر روی انسان میگشاید. از این باید استفاده کرد. درباره‌ی عمر فکر کنیم. عمر سرمایه‌ی اصلی هر انسانی است. همه‌ی خیرات به وسیله‌ی عمر - همین ساعات زودگذر - به دست می‌آید... گذر عمر را ببینیم. ناپایداری ساعات زندگی و روزها و شبهای اوقات عمر را احساس کنیم. به این گذر زمان توجه کنیم؛ «عمر، برف است و آفتاب تموز». لحظه به لحظه از این سرمایه دارد کاسته میشود؛ و این در حالی است که این سرمایه، همه چیز ماست برای کسب سعادت اخروی؛ چه جوری مصرفش میکنیم، در کجا مصرفش میکنیم، در چه راهی آن را خرج میکنیم؟" ۱۶ مرداد ۱۳۹۰

هر کسی ،تو رو از زاویه دید خودش توصیف میکنه... که لزوما و غالبا مطابق با تمام حقیقتِ تو نیست.... پس ، خودت رو مساوی با توصیف دیگران ندون. برای شناخت حقیقتِ خودت ، لازمه از راه های متقن تر و کامل تری استفاده کنی.... #حَبِّه

"شاد بودن" ناشی از "زیاد داشتن" نیست.... "شاد بودن" ثمره ی "درکِ نعمت ها" هست... #حَبِّه

از غیرت ایرانی گریه‌م میگیره...

شبتون بخیر