وقتی یه خودگویی داره توی ذهنت می پیچه ، بهش دقت کن و حتی اگه تونستی بنویسش.
از خودت بپرس: آیا این خودگویی واقعیت داره ؟داره واقعیت رو میگه ؟ اگه هیجانات و تجارب و حرفای دیگران توی ذهنت رو خاموش کنی ، بازم اینو میگه ؟...
مثلا صدای توی ذهنت داره بهت میگه تو زشتی. یا بهت میگه تو بی عرضه ای .
نفس عمیق بکش ، صبر کن تا هیجانات شدیدی که داری توی اون لحظه ، کمی ساکت بشن... حرف های بی مبنا که بقیه بهت گفتن رو نادیده بگیر... حالا دوباره بهش فکر کن .
آیا واقعا من زشتم؟ یا اینکه صرفا اثر رسانه باعث شده اینطور فکر کنم ؟ آیا این به واقعیت نزدیکه که من همیشه احمقم؟ یا نه ، گاهی بی دقتی میکردم ولی اتفاقا خیلی وقتا هم هوشمندانه عمل کردم...؟
این چیزاست که کمک میکنه آدم هویت حقیقی خودش رو بشناسه و به واقعیت نزدیک تر بشه...
#یهفنجونازافکارم
#نیکس