گاهی اشتیاق رو با اضطراب اشتباه میگیریم.
عینی ترین مثالش ، اینه که گاهی زیاد غذا میخوریم و تصور میکنیم اشتهامون باز شده ،
در حالی که اگه در خودمون جستجو و تفکر کنیم ، میفهمیم که این پرخوری ناشی از اضطراب ، یا همون پرخوری عصبی هست...
یه مثال دیگهش اینه که گاهی برای موفقیت در یک آزمون تلاش میکنیم و تصور میکنیم اشتیاق داریم ،
در حالی کع اگه افکارمون و احساساتمون رو بنویسیم و بهشون دقت کنیم ،میفهمیم اضطرابِ "نکنه شکست بخورم؟" داریم... مثل وقتی که یه درس رو دوست نداریم ولی تمام زورمونو میزنیم نمره بالا بگیریم.
#جرعهایتفکر
#یهفنجونروانشناسی
هدایت شده از 𝑹𝒐𝒎𝒆𝒐
سلام!
این پیام رو در چنلهاتون بازنشر بدید تا من هم یک personality board به شما تقدیم کنم. Limit - tags